SEX

Μη σου τύχει: Γυναίκα που θέλει τρία μεροκάματα για να έρθει σε οργασμό!

Στη σεξουαλική ζωή ενός άντρα ισχύει αυτό που είχε πει κάποτε (με εντελώς διαφορετική αφορμή βέβαια) ο Κωνσταντίνος Καραμανλής:

Υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται.

Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονται τα παραμύθια ή έστω οι σάλτσες με τις οποίες όλοι πασπαλίζουμε τις επιδόσεις μας όταν -με ύφος μέγα μπήχτη- τις συζητάμε με τα κολλητάρια.

Μεταξύ μας μιλάμε τώρα, ποιος δεν έχει χρησιμοποιήσει τον χρυσό κανόνα του «3» (πολλαπλασιάζοντας τις γυναίκες με τις οποίες έχει πάει στη ζωή του) και ποιος δεν έχει υπερβάλλει για τις μέρες που έκανε παρτενέρ του να περπατήσει μετά από μαραθώνιο… σουσέλ με την κορμάρα του.

Μη σου τύχει: Γυναίκα που θέλει τρία μεροκάματα για να έρθει σε οργασμό!

Στη δεύτερη κατηγορία όμως (αυτά που γίνονται και δεν λέγονται) εντάσσονται τα δύσκολα. Τα θέματα που κάνουν «τζιζ».

Και δεν μιλάμε μόνο για το απευκταίο σενάριο (που εννοείται ότι «μωρό μου, πρώτη φορά μου συμβαίνει») του να κυματίσει η σημαία σου μεσίστια.

Μιλάμε και για ένα ακόμα εφιαλτικό ενδεχόμενο: Του να πέσεις σε γυναίκα που χρειάζεται τρία μεροκάματα για να έρθει σε οργασμό!

Μη σου τύχει: Γυναίκα που θέλει τρία μεροκάματα για να έρθει σε οργασμό!

Ναι, ναι, ξέρω, εσύ είσαι τόσο φανταστικός εραστής και διαθέτεις τέτοιον μετροπόντικα μέσα από το σώβρακο που δεν σου έχει τύχει ποτέ.

Οι ερωτικές σου σύντροφοι σπαρταρούσανε πάντα -και άμεσα- στα χέρια σου όπως ο Στέλιος Γιαννακόπουλος λίγο αφότου είχε πέσει για πέναλτι.

Όσο μάστορας κι αν είσαι όμως και όσο προφέσορας του Κάμα Σούτρα κι αν περνιέσαι, η παρτενέρ αργής καύσεως είναι κάτι που μπορεί να σου τύχει.

Θες λόγω άγχους; Θες λόγω ντροπής; Θες επειδή (ανεξαρτήτως συντρόφου) η ίδια δυσκολεύεται να φτάσει σε οργασμό;

Όπως και να ‘χει, είναι κάτι που μπορεί να σου συμβεί. Και τότε καταλαβαίνεις τι θα πει γνήσια, εξαντλητική απελπισία!

Τι κι αν φτιάχνεις ατμόσφαιρα… Τι κι αν ζεσταίνεις ώρα τον… φούρνο πριν βάλεις μέσα το ψητό. Τι κι αν παίζεις με το μυαλό της και εξαντλείς τα κόλπα που σου χαρίσανε τον τίτλο του «μαμιά της γειτονιάς».

Και (τον πρωταγωνιστικό) ρόλο στο «Όσες παίρνει ο άνετος» να έχεις παίξει, αν πέσεις στην περίπτωση θα φτύσεις αίμα μέχρι να… πέσει το κάστρο!

Γιατί το έργο, φίλε, μπορεί να κρατήσει πολύ. Για μια και μόνο «πιστολιά» μπορεί να παλεύεις παραπάνω από 45 λεπτά!

Το διανοείσαι; Ένα ολόκληρο ημίχρονο σφυροκοπήματος και να μην μπαίνει… γκολ!

Μη σου τύχει: Γυναίκα που θέλει τρία μεροκάματα για να έρθει σε οργασμό!

Η ώρα περνάει λοιπόν κι εσύ αρχίζεις να ζορίζεσαι. Αν έχεις καταφέρει να κρατηθείς μέχρι τότε (και δεν έχεις παραδώσει τα όπλα με τον παρτάκικο συμβιβασμό «εγώ τελείωσα») ξεκινάς να ιδρώνεις.

Βλέπεις ξαφνικά ένα φως (ένα επιφώνημα, μια επιτάχυνση της κίνησης, έναν σπασμό του προσώπου) και πάνω που ελπίζεις ότι έφτασε η ώρα της λύτρωσης, τη βλέπεις να αναβάλλεται.

«ΟΧΙ, ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ, ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ»!

Και όσο συνεχίζεις σαν τίμιος εργάτης, τόσο χάνεται η όποια απόλαυση. Όσο τα πόδια σου αρχίζουν να τρέμουν, τόσο μετανιώνεις την ώρα και τη στιγμή που την κατάφερες να πέσει στο κρεβάτι μαζί σου.

Όσο κινείσαι πλέον μηχανικά -σαν πλαστικό σκυλάκι κολλημένο στο παρμπρίζ πούλμαν- τόσο σκέφτεσαι από μέσα σου:

Δεν τραβούσα καλύτερα μια σόλο παραδοσιακή παράσταση;;

Μη σου τύχει: Γυναίκα που θέλει τρία μεροκάματα για να έρθει σε οργασμό!