fbpx
Υγεία

Μπορεί η υποξία να θεραπεύσει τον διαβήτη τύπου 2;

Μπορεί η υποξία να θεραπεύσει τον διαβήτη τύπου 2;

Τα άτομα με διαβήτη τύπου 2 μπορεί στο μέλλον να χάνουν βάρος λαμβάνοντας χαμηλότερες ποσότητες οξυγόνου κατά τη διάρκεια του ύπνου για να βελτιώσουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους.

Μπορεί η υποξία να θεραπεύσει τον διαβήτη τύπου 2;

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι η υποξία, τα χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στο σώμα, μπορεί να μειώσει την όρεξη και να αυξήσει την καύση θερμίδων σε άτομα με διαβήτη τύπου 2.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Πόρτσμουθ, διαπίστωσαν ότι ο ύπνος στο σπίτι αλλά μέσα σε μια σκηνή που μειώνει τα επίπεδα οξυγόνου, μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της πάθησης.

Οι ειδικοί τόνισαν ότι αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει τα άτομα με διαβήτη που δυσκολεύονται να κάνουν άσκηση για να χάσουν βάρος και να επιταχύνει τη διαδικασία σε όσους είναι σωματικά δραστήριοι.

Ο διαβήτης τύπου 2 επηρεάζει περίπου 4,4 εκατομμύρια ανθρώπους στη Μ. Βρετανία, ενώ στις ΗΠΑ οι πάσχοντες εκτιμάται ότι ανέρχονται σε 33 εκατομμύρια.

Σε αντίθεση με τον διαβήτη τύπου 1 που είναι κληρονομικός, ο διαβήτης τύπου 2 οφείλεται στο υπερβολικό βάρος και την κακή διατροφή.

Οι τρέχουσες θεραπείες περιλαμβάνουν χάπια που λαμβάνονται μετά τα γεύματα για τη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και ενέσεις ινσουλίνης.

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι συνθήκες διαβίωσης με μειωμένα επίπεδα οξυγόνου σε μεγάλο υψόμετρο μπορεί να προκαλέσουν απώλεια βάρους σε παχύσαρκους άνδρες.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν για ποιο λόγο η υποξία βοηθά στην απώλεια βάρους.

Σύμφωνα με μια θεωρία, όταν οι πνεύμονες δεν λειτουργούν όσο καλά θα έπρεπε, το σώμα πρέπει να δουλέψει περισσότερο για να αναπνεύσει με αποτέλεσμα να καίει περισσότερες θερμίδες.

Μπορεί η υποξία να θεραπεύσει τον διαβήτη τύπου 2;

Στη νέα μελέτη, οι συμμετέχοντες κοιμούνταν στα σπίτια τους σε σκηνές που έστησαν οι ερευνητές, οι οποίοι τους παρακολουθούσαν για δύο περιόδους 10 ημερών.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής, οι εθελοντές φορούσαν ψηφιακές συσκευές, κρατούσαν ημερολόγιο τροφίμων και έδιναν δείγματα αίματος, ούρων και κοπράνων για την παρακολούθηση των επιπτώσεων της υποξίας.

Υποβλήθηκαν επίσης σε τομογραφίες για τη σύσταση του σώματος και τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα τους, προκειμένου οι ερευνητές να κατανοήσουν πως επηρεάζει το σωματικό τους βάρος και την εξέλιξη του διαβήτη.

Κατά τη διάρκεια της μίας περιόδου, τα επίπεδα οξυγόνου ρυθμίστηκαν στο 15%, παρόμοια με αυτά της καμπίνας του αεροπλάνου ή της διαβίωσης σε μεγάλο υψόμετρο.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο αέρας αποτελείται κατά 21% από οξυγόνο.

Ο Δρ Ant Shepherd, φυσιολόγος άσκησης, είπε ότι ο διαβήτης είναι μια «μακροχρόνια κατάσταση στους περισσότερους ανθρώπους που τους θέτει σε μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών, όπως οι καρδιοπάθειες ή προβλήματα όρασης».

«Αν και είναι εφικτό να χάσει κάποιος βάρος και να μειώσει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα του μέσω αλλαγών στη διατροφή και εντατικής άσκησης, υπάρχει μια σειρά παραγόντων και εμποδίων που δυσκολεύουν τους ανθρώπους να κάνουν αυτές τις αλλαγές στον τρόπο ζωής».

Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με διαβήτη τύπου 2 αναμένεται να φτάσει τα 700 εκατομμύρια παγκοσμίως έως το 2045.

Ο Δρ Shepherd πρόσθεσε: «Είναι ζωτικής σημασίας να βρούμε άλλες επιτυχημένες παρεμβάσεις που θα μας βοηθήσουν να θεραπεύσουμε και να διαχειριστούμε την πάθηση, μειώνοντας το κόστος για το Εθνικό Σύστημα Υγείας και βελτιώνοντας την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Υπάρχουν ήδη αρκετά στοιχεία από άλλες μελέτες που δείχνουν ότι η υποξία βελτιώνει τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα και οδηγεί σε απώλεια βάρους. Δεν είμαστε απολύτως σίγουροι γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά πιστεύουμε ότι είναι πιθανό να οφείλεται στο ότι καίει κανείς περισσότερες θερμίδες και καταστέλλεται η όρεξή του».

Η υποξία μπορεί να γίνει θανατηφόρα εάν δεν επιτευχθεί υπό αυστηρά ελεγχόμενες συνθήκες από τους κλινικούς γιατρούς.

Η μείωση των επιπέδων οξυγόνου μπορεί να προκαλέσει δύσπνοια, πονοκεφάλους, σύγχυση και ανεξήγητη εξάντληση. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει κώμα, ακόμη και θάνατο.

Αναφορικά με τον ύπνο σε σκηνή, η συμμετέχουσα στη δοκιμή Janet Rennell-Smyth είπε: «Δεν νιώθεις κλειστοφοβία και, όταν συνηθίσεις τον θόρυβο της μηχανής, δεν αισθάνεσαι διαφορετικά. Μου αρέσει που συμμετέχω στη μελέτη που μπορεί να μας δώσει, στο μέλλον, εναλλακτικές θεραπείες για αυτήν την ασθένεια. Θα συνιστούσα σε όποιον μπορεί να προσφερθεί εθελοντικά και να βοηθήσει σε αυτή τη μελέτη».

Πηγή: Mail Online