Τουρκική «απόβαση» στην Αλεξανδρούπολη, ευκαιρία ή σιωπηλός εποικισμός; Δείτε το 7ο επεισόδιο της «Μέδουσας» με τον Γιάννη Χαραμίδη και τον Μαρίνο Αλειφέρη
Πρωί Σαββάτου στην Αλεξανδρούπολη. Στην είσοδο μεγάλης εμπορικής αλυσίδας, δεκάδες άνθρωποι βγαίνουν με σακούλες γεμάτες μέχρι επάνω. Εικόνες που μοιάζουν συνηθισμένες… μέχρι να προσέξεις τις πινακίδες. Όλα τα αυτοκίνητα στο πάρκινγκ είναι τουρκικά. Ακριβά SUV, οικογενειακά, πούλμαν που φτάνουν κάθε λίγα λεπτά. Και όμως, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, η Ελλάδα είναι πλέον πιο φθηνή για τους Τούρκους απ’ ό,τι η ίδια τους η χώρα. Η «Medusa» επιχειρεί να δείξει όλες τις πτυχές της συγκεκριμένης τάσης που από «αποδράσεις» διημέρου έχει μετατραπεί σε μοχλό ανάπτυξης της περιοχής αλλά και ανησυχίας
Το φαινόμενο
Περισσότεροι από 3.000 Τούρκοι επισκέπτονται εβδομαδιαίως την Αλεξανδρούπολη για ψώνια και φαγητό. Μόνο τα λεωφορεία μεταφέρουν 2.500 άτομα. Στα ταμεία των καταστημάτων επικρατεί ασφυξία. Τα ξενοδοχεία γεμάτα όλο τον χρόνο.
Όπως εξηγεί ο τουριστικός πράκτορας Μάριος Κατρατζής, τα οργανωμένα γκρουπ φτάνουν μαζικά κάθε Σάββατο. Η εκδρομή με διανυκτέρευση και γλέντι μπορεί να κοστίσει 140 ευρώ. Για τους Τούρκους, με τον καλπάζοντα πληθωρισμό, είναι σχεδόν δώρο…
Στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, βουλευτές καταγγέλλουν ότι οι τιμές για βασικά είδη έχουν εκτιναχθεί: Κιμάς, ηλιέλαιο, τυρί. Οι τιμές στην Ελλάδα είναι έως και 60% χαμηλότερες.
Για πολλούς Τούρκους, μια εκδρομή στην Αλεξανδρούπολη είναι φθηνότερη από μια μέρα ψώνια στην Κωνσταντινούπολη. Οι εικόνες κάνουν τον γύρο της Τουρκίας: τουρίστες να επιστρέφουν με σακούλες γεμάτες ελληνικά προϊόντα, έχοντας ζήσει μια μικρή οικονομική απόδραση…
Η αγορά της Αλεξανδρούπολης
Για τους επαγγελματίες της Αλεξανδρούπολης, είναι ένα απροσδόκητο δώρο. Εστιάτορες προσαρμόζουν τα μενού τους. Μεζέδες, θαλασσινά, γεύσεις που αγαπά το τουρκικό κοινό. Γυναίκες με μαντίλες περπατούν άνετα στην πόλη και γεμίζουν τα καφέ και τις ταβέρνες. Ο εμπορικός κόσμος μιλά για ποιοτικούς επισκέπτες που επιστρέφουν ξανά και ξανά. Η αγορά ηλεκτρονικών, κοσμημάτων και ρούχων ανθίζει.
Η απειλή πίσω από την «άνθηση»
Όμως κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Την ώρα που τα καταστήματα ζουν «χρυσές μέρες», ένας αθόρυβος προβληματισμός μεγαλώνει. Ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Γιάννης Ζαμπούκης, κάνει λόγο για «αθόρυβο εποικισμό». Τουρκικές εταιρείες με ευρωπαϊκό ΑΦΜ αγοράζουν διαμερίσματα, οικόπεδα, παλιά ξενοδοχεία. Ανοίγουν καφέ, μαγαζιά εστίασης, επιχειρήσεις που απευθύνονται κυρίως σε τουρκικό κοινό. Παράλληλα, γίνεται απόπειρα διείσδυσης και στον χώρο της υγείας και ομορφιάς, με ενδιαφέρον για κλινικές και ινστιτούτα χωρίς ακόμη απτά αποτελέσματα. Μια κινητικότητα που για κάποιους αποτελεί επενδυτική ευκαιρία, αλλά για άλλους μια σιωπηλή απειλή.
Η Αλεξανδρούπολη ζει μια ιστορική μεταμόρφωση. Από άλλοτε τόπος εξορίας, έγινε τουριστικός προορισμός 365 ημερών ένα λαμπρό «case study» για την Ελλάδα. Όμως η ξαφνική άνθηση φέρνει μαζί της και ερωτήματα:
Τι είναι τελικά αυτό το φαινόμενο;
Μια οικονομική ανάσα ή ένας «δούρειος ίππος» που απειλεί να αλλάξει τον χάρτη της περιοχής; Μια απάντηση που δεν χωρά σε άσπρο και μαύρο φόντο αλλά γράφεται καθημερινά στους δρόμους της πόλης.
Δείτε το 7ο επεισόδιο της «Medusa»
Παλαιότερα όταν εμείς πηγαίναμε στην Τουρκία για ψώνια επειδή ήταν φθηνά φωνάζαμε γιατί δεν έχουν δουλειά τα καταστήματα στην Ελλάδα. Τώρα που γίνεται το αντίστροφο πάλι φωνάζουμε γιατί νομίζουμε ότι απειλείται η χώρα από τους Τούρκους τουρίστες. Τι να πω Ελλάς το μεγαλείο σου……
Από τη μία έρχονται οι βάρκες γεμάτες που είναι ο ισλαμικός αποβατικός στρατός τους, εμείς τους περισυνελέγουμε δίνοντας τους επιδόματα, σπίτια, δικαιώματα και παροχές και αυτοί περιμένουν αραχτοί την εντολή. Από την άλλη το ισλαμικό κεφάλαιο έρχεται νόμιμα ιδρύοντας ευρωπαϊκές εταιρείες και αγοράζει γη και ύδωρ αποκτώντας δικαιώματα και κυριαρχία σε ολόκληρες περιοχές. Το ελληνικό κράτος όντας πτωχευμένο αναγκάζεται να πουλήσει το οτιδήποτε όσο όσο, ενώ μοιράζει επιδόματα στον στρατό τους αποδυναμώνοντας με φόρους και περιορισμούς τους ιθαγενείς που ξεπουλούν, μεταναστεύουν και δουλεύουν σαν τα σκυλιά για να επιβιώσουν. Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Την κρίσιμη στιγμή που θα χτυπήσουν τα τύμπανα του πολέμου θα μας πούνε παντε να πεθάνετε τώρα μίας και δεν έχετε τίποτα αν θέλετε να φάτε, όσο οι προδότες πολιτικοί θα έχουν φύγει στα σπίτια τους στη δυτική Ευρώπη και πέρα από τον Ατλαντικό και θα δίνουν εντολές διοργανώνοντας φιλελληνικά γκαλά. Θα πέσει τρελό γέλιο τότε… Ποιος θα πάει να πεθάνει για οικογένεια που δεν έχει (υπογεννητικότητα, μοναξιά) και περιουσία που δεν έχει εκτός από αλλοδαποί και ολιγάρχες; Τι, όχι;
Η Αλεξανδρούπολη είναι μια μικρογραφία της χώρας μας!! Ψωμολυσσες για εύκολο χρήμα, που το βρήκαν -δυστυχώς για τη χώρα – σε αυτούς που θεωρούμε προαιώνιους εχθρούς!!!! Όλη η χώρα πεινάει,και ποιοι θα ήταν οι κάτοικοι κ’ επιχειρηματίες της μικρής αυτής πόλης να αντισταθούν στο εύκολο (και πολύ,η αλήθεια είναι…) του τουρισμού που ήθελαν να κάνουν οι γείτονες….
Καθαροί με τη συνείδηση σας γιατί πάτε Ισταμπούλ; Κι εκεί παμφθηνα ειναι
Προσωπικά δεν έχω πάει ποτέωκαι αν ποτέ πάω θα πάω για να δω ιστορία, όχι να αγοράσω ακίνητα όταν ιδρώνω να πληρώσω τον ΕΝΦΙΑ του μοναδικού σπιτιού που έχω στην Ελλάδα.
Α ρε Κυριακο, ποσο μπροστα. Ακομα θυμαμαι τους ψεκ δραχμολαγνους. Με δραχμη θα ηταν καλυτερζχαχαχαχαχχα. Αγιο ειχαμε. Τι καλυτερο απο το να ανεβαινει η παραμεθωριος, και να αφηνουν οι γειτονες χρηματα. Μονο συγκινηση για την ελλαδαρα.Και ασε τους ψεκ να κλαινε. Φοβουνται τα κομμαντα του καναπε μην τους αγορασουν οι τουρκοι. Αντε να εξηγησεις σε ενα εθνος σοσιαλ’η’στων οτι λεφτοδεντρα γιοκ.