Κρήτη

Κρήτη: «Δεν αντέχουμε πια να νοσηλεύουμε σακατεμένους νέους στα κρεβάτια του πόνου…»

Ο δράκος και οι «φωτιές» του Τραμπ στην παγκόσμια οικονομία

Το ανεξάντλητο θέμα των θανατηφόρων τροχαίων στην Κρήτη, τα οποία έχουν εξελιχθεί σε πραγματική μάστιγα για το νησί μας και έχουν φτάσει ακόμη και στο υψηλότερο σημείο της ατζέντας του πρωθυπουργού, είναι ένα ζήτημα που οφείλει να διευθετηθεί… χτες, καθώς ο φόρος αίματος κρίνεται εδώ και χρόνια δυσβάσταχτος.

Στην κατεύθυνση αυτή, πρόσωπα και επίσημοι φορείς, καταθέτουν καθημερινά τις θέσεις τους σχετικά με τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για να σταματήσει το αιματοκύλισμα.

Ένας από αυτούς και ο Διευθυντής του ΕΚΑΒ Κρήτηςκαι διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Βενιζελείου Νοσοκομείου ΗρακλείουΑνέστης Κιούλπαλης, ο οποίος πριν από μερικές ώρες δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook την άποψή του, η οποία διαθέτει βαρύνουσα σημασία λόγω της αμεσότητας της επαγγελματικής του ιδιότητας με το φαινόμενο των τροχαίων δυστυχημάτων.

Αν έπρεπε να συνοψίσουμε την επιστολή του σε μια πρόταση, αυτή θα ήταν η εξής: «Δεν αντέχουμε να μαζεύουμε νεκρούς από τροχαία στους δρόμους του νησιού…»

Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Κιούλπαλη:

«Με αφορμή την τραγική, για την Κρήτη, επίπτωση των θανατηφόρων τροχαίων, και την μεγάλη δημοσιότητα που έχουν πάρει στα social media, θα ηθελα να καταθέσω την γνώμη μου, μιας και εμπλέκομαι άμεσα και με τις δυο μου ιδιότητες, ως διευθυντής του ΕΚΑΒ και ως διευθυντής της ΜΕΘ του Βενιζελείου.

Πραγματικά δεν αντέχουμε πια να μαζεύουμε νεκρούς συνανθρώπους μας στις πιο παραγωγικές ηλικίες από τους δρόμους. Δεν αντέχουμε πια να νοσηλευουμε σακατεμένα αγόρια και κορίτσια στα κρεβάτια του πόνου. Ατέλειωτες ώρες φροντίδας, αφοσίωσης και εξαντλητικής δουλειάς απαιτούνται από όλο το προσωπικό, διασώστες, νοσηλευτές και γιατρούς για να σωθεί έστω και ένας πολύτραυματίας που από την μια στιγμή στην άλλη παλεύει να κρατηθεί στην ζωή. Μια στιγμή απροσεξίας και μετά ο Γολγοθάς. Το μαρτύριο και η απώλεια.

Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή για ένα γιατρό από εκείνη που πρέπει να ενημερώσει γονείς, αδέλφια, φίλους, ότι ο δικός τους άνθρωπος έχει χάσει την μάχη και υπέκυψε στα τραύματα του. Κάθε φορά οι σιωπές, το βουβό κλάμα, οι κραυγές απελπισίας, ο απέραντος πόνος σου ξεσκίζουν την καρδιά. Το αιφνίδιο και αναπάντεχο τέλος, τα ανεκπλήρωτα όνειρα, η ακύρωση των προσδοκιων δεν αντέχονται.

Πρέπει να μπει ένα τέλος. Πρέπει να τελειώσει αυτός ο ακήρυχτος πόλεμος.

Δεν εχουμε την πολυτέλεια του χρόνου να περιμένουμε την αυτοβελτίωση μέσω της ανάπτυξης οδηγικής παιδείας και γενικότερα της παιδείας που ειναι το ζητούμενο. Δεν μπορούμε να χάσουμε άλλη μια γενιά, θυσία στον βωμό του Μολώχ της ασφάλτου.

Η διεθνής εμπειρία λέει ότι δυο παρεμβάσεις, όπου έγιναν μείωσαν δραματικά τα θανατηφόρα τροχαία.

1. Η βελτίωση και ο εκσυγχρονισμός του οδικού δικτύου.

2. Η συστηματική αστυνόμευση.

Χρειάζονται και τα δυο ταυτόχρονα. Για την Κρήτη ειδικά η ολοκλήρωση του ΒΟΑΚ ειναι απαραίτητη. Ας ελπίσουμε να μην ακυρωθεί η σύμβαση όπως ακούγεται και σταματήσουν ξανά τα έργα. Θα ειναι εγκληματικό αν συμβεί.

Τα στατιστικά δείχνουν ότι ελάχιστα θανατηφόρα δυστυχήματα συμβαίνουν ακόμα και σ’αυτον τον ατελή και ιδιαίτερα επιβαρυμένο αυτοκινητόδρομο, 6 με 8 των θανάτων στον ΒΟΑΚ από τους περίπου 50 με 60 των συνολικών κάθε χρόνο. Η μεγάλη πλειονοτητα συμβαίνει στο επαρχιακό οδικό δίκτυο και στον αστικό ιστό. Γι’αυτό ειναι απαραίτητη και η δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδη η αυστηρή και συστηματική αστυνόμευση. Οι συστηματικοί έλεγχοι για χρήση ζώνης, κράνους και αποφυγή αλκοόλ θα εμπεδώσουν στον πληθυσμό την αίσθηση ότι ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας και οι κανονισμοί ασφαλείας πρέπει να τηρούνται από ολους μας.

Και ο Άγιος φοβέρα θέλει…»

 

Δείτε τη σχετική δημοσίευση: