Ελλάδα Επικαιρότητα

Δολοφόνησαν με φρικτά βασανιστήρια Έλληνα στην Ίμβρο: Τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον βασάνισαν μέχρι θανάτου!

Eurovision 2019 – Α’ Ημιτελικός: LIVE – Ελλάδα και Κύπρος μάχονται για την πρόκριση

Δολοφονημένος κατόπιν άγριου βασανισμού βρέθηκε ένας εκ των τελευταίων Ελλήνων της Ίμβρου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για έναν 86χρονο, ο οποίος ζούσε στο νησί. αρνούμενος να εγκαταλείψει το νησί του, παρά τους κινδύνους για την ζωή του από την δράση του τουρκικού παρακράτους.

Ο άτυχος 86χρονος εντοπίστηκε μέσα στο σπίτι του νεκρός με αίματα στο πρόσωπο και δεμένος χειροπόδαρα.

Ο άτυχος ηλικιωμένος έπεσε θύμα βασανισμού.

Η τουρκική αστυνομία ερευνά την υπόθεση για να διαπιστώσει τα κίνητρα των δραστών, αν δηλαδή είχαν ως κίνητρο την ληστεία.

Για να μην είμαστε εντελώς απονήρευτοι οι Τούροι έχουν ιστορικό συστηματικής εξόντωσης των Ελλήνων κατοίκων του νησιού.

Η Ίμβρος (παλαιότερη τουρκική ονομασία: İmroz, σήμερα στα Τουρκικά: Gökçeada (Gökçe=ουρανί, ada=νησί: μεταφρασμένα από την Τουρκική, δηλαδή το Gökçeada (παρ’ ότι τα τοπωνύμια δεν μεταφράζονται) μπορεί να αποδοθεί στα Ελληνικά ως ουρανί νησί), είναι νησί του Αιγαίου, το οποίο ανήκει πια στην Τουρκία και διοικητικά στην νομαρχία του Τσανάκκαλε.

Βρίσκεται στο βόρειο Αιγαίο, στην είσοδο του Ελλησπόντου. Έχει έκταση 279 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 8.644 κατοίκων (2014), εκ των οποίων περίπου 300 είναι Έλληνες.

Περί τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 100% του πληθυσμού του νησιού, δηλαδή περίπου 8.000, ήταν Έλληνες. Λόγω της στρατηγικής θέσης της δίπλα στα Δαρδανέλλια, η Ίμβρος παρέμεινε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, μαζί με την Τένεδο, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου, που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα.

Το 1920, η Συνθήκη των Σεβρών παραχωρούσε τα δυο νησιά στην Ελλάδα. Μετά όμως την ήττα των Ελλήνων στη Μικρά Ασία και τη Μικρασιατική Καταστροφή, η Συνθήκη της Λωζάννης, έδωσε τα δύο νησιά στην Τουρκία, διάδοχο πλέον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η ίδια συνθήκη όμως εξαίρεσε τους Έλληνες κατοίκους των δύο νησιών από την ανταλλαγή των πληθυσμών που ακολούθησε, και προέβλεψε γι’ αυτούς εκτενή αυτονομία, πράγμα όπως που στη συνέχεια καταπατήθηκε σε μεγάλη έκταση.

Το 1926, ο νέος Αστικός Κώδικας της Τουρκίας ανακάλεσε όλα τα δικαιώματα των μειονοτήτων, μεταξύ αυτών και των κατοίκων της Ίμβρου, κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάννης. Ο Νόμος 1151 του 1927, απαγόρευσε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία. Η πρόβλεψη για ύπαρξη τοπικής αστυνομίας, ελεγχόμενης από την ελληνική μειονότητα στο νησί, δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Η Ίμβρος ονομάστηκε Gökçeada και έλαβε χώρα εκτεταμένος εποικισμός από την ενδοχώρα της Τουρκίας, με σκοπό την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης. Ιδιοκτησίες Ελλήνων απαλλοτριώθηκαν, με την επίκληση λόγων ασφαλείας, σε εξευτελιστικές τιμές.

Η κλιμάκωση της έντασης στην Κύπρο τη δεκαετία του 1960, επέφερε ακόμη μεγαλύτερη χειροτέρευση των συνθηκών διαβίωσης των Ελλήνων στο νησί. Η εγκατάσταση μιας “ανοικτής φυλακής” (δίπλα στο χωριό Σχοινούδι) για βαρυποινίτες από το εσωτερικό της χώρας, αύξησε τον τρόμο του ελληνικού πληθυσμού και επέτεινε το φαινόμενο της μετανάστευσης. Σήμερα οι Έλληνες στην Ίμβρο δεν είναι πάνω από 135, στην πλειοψηφία τους γέροντες. 

Η “ανοικτή αγροτική φυλακή” χτίστηκε στο χωριό Şirinköy, κοντά στο Σχοινούδι, το οποίο ήταν από τα μεγαλύτερα χωριά της Ίμβρου και των Βαλκανίων, το οποίο σήμερα είναι από τα πιο ερειπωμένα χωριά στο νησί.