Hunger Games α λα Τραμπ: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοινώνει «Πατριωτικούς Αγώνες» με δύο νέους από κάθε Πολιτεία

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε μια σειρά από εθνικές εορταστικές εκδηλώσεις για την επερχόμενη 250η επέτειο των Ηνωμένων Πολιτειών το 2026 — και μία από αυτές μοιάζει να έχει βγει κατευθείαν από το Panem.

«Το φθινόπωρο, θα φιλοξενήσουμε τους πρώτους Πατριωτικούς Αγώνες: μια πρωτοφανή τετραήμερη αθλητική εκδήλωση με τους καλύτερους αθλητές των λυκείων», δήλωσε ο Τραμπ σε μια ανακοίνωση στο YouTube.

«Ένας νεαρός άνδρας και μια νεαρή γυναίκα από κάθε πολιτεία και εδαφική ενότητα».

Ο πρόεδρος δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για τους Αγώνες, εκτός από μια σύντομη αναφορά σε αντι-τρανς ρητορική (για ακόμα μία φορά).

«Υπόσχομαι ότι δεν θα υπάρχουν άνδρες που θα παίζουν σε γυναικεία αθλήματα», δήλωσε.

«Δεν θα το δείτε αυτό. Θα δείτε τα πάντα εκτός από αυτό».

250 χρόνια «ελευθερία»

Η είδηση ήρθε ως μέρος της ευρύτερης ανακοίνωσης του Τραμπ για το Freedom 250, μια νέα «δημόσια-ιδιωτική συνεργασία» με αποστολή την οργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων για τον εορτασμό της 250ης επετείου από την υπογραφή της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας.

Ο ιστότοπος Freedom 250 περιγράφει τα Patriot Games ως «γιορτή της αριστείας, της ομαδικής εργασίας και της αμερικανικής υπερηφάνειας», ενώ ο σχετικός ιστότοπος America250 αναφέρει ότι η «εμπνευσμένη» εκδήλωση θα γιορτάσει «την πειθαρχία, το αθλητικό πνεύμα και την ομαδική εργασία, αναδεικνύοντας τα ποικίλα ταλέντα της αμερικανικής νεολαίας και ρίχνοντας φως στην επόμενη γενιά ηγετών».

Οι κριτικοί αναγνώρισαν αμέσως τις ομοιότητες μεταξύ των Patriot Games και της σειράς The Hunger Games της Suzanne Collins, στην οποία επίσης ένας νεαρός άνδρας και μια νεαρή γυναίκα από κάθε «περιοχή» των εθνών αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον σε έναν ετήσιο αθλητικό διαγωνισμό.

Ο διαγωνισμός των Hunger Games είναι μια διοργάνωση επιβίωσης του ισχυρότερου, όπου τα παιδιά σκοτώνουν το ένα το άλλο, κάτι που πιθανώς δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τα Patriot Games… αλλά μέχρι να έχουμε περισσότερες πληροφορίες για την πραγματική διοργάνωση, δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε επίσημα, γράφει δεικτικά το Entertainment Weekly.

Οι παραλληλισμοί είναι εμφανείς

Ο επίσημος λογαριασμός του Δημοκρατικού Κόμματος στο X αντέδρασε στην είδηση δημοσιεύοντας ένα απόσπασμα από την πρώτη ταινία Hunger Games, στο οποίο ο κακός Πρόεδρος Coriolanus Snow (Donald Sutherland) εξηγεί την ιδέα των ομώνυμων αγώνων.

«Και έτσι αποφασίστηκε ότι κάθε χρόνο, οι διάφορες περιφέρειες του Panem θα προσφέρουν, ως φόρο τιμής, έναν νεαρό άνδρα και μια νεαρή γυναίκα για να πολεμήσουν μέχρι θανάτου σε μια γιορτή τιμής, θάρρους και θυσίας», λέει ο Snow στο βίντεο.

«Ο μοναδικός νικητής, λουσμένος σε πλούτη, θα χρησιμεύει ως υπενθύμιση της γενναιοδωρίας και της συγχώρεσής μας. Έτσι θυμόμαστε το παρελθόν μας. Έτσι προστατεύουμε το μέλλον μας».

Ο κυβερνήτης Τζέι Μπι Πρίτζκερ του Ιλινόις συνέκρινε επίσης την ανακοίνωση με το The Hunger Games, δημοσιεύοντας ένα στιγμιότυπο από την ταινία του 2012 με τον Snow να προπορεύεται με ένα ποτήρι σαμπάνια σε απάντηση σε μια ανάρτηση σχετικά με τα Patriot Games.

Αμερικανική υπερηφάνεια στο απόγειο της

Ο Τραμπ ανακοίνωσε επίσης μια σειρά από άλλες εκδηλώσεις για το 2026 στο ίδιο βίντεο, συμπεριλαμβανομένης μιας «Μεγάλης Αμερικανικής Έκθεσης στο National Mall», μιας «μεγάλης εκδήλωσης προσευχής» στην πρωτεύουσα «για να αφιερώσουμε εκ νέου τη χώρα μας ως ένα έθνος, υπό τον Θεό» και, φυσικά, «μιας μοναδικής εκδήλωσης UFC εδώ στο Λευκό Οίκο».

Ο πρόεδρος ανακοίνωσε επίσης με ενθουσιασμό τα σχέδια για μια «θριαμβευτική αψίδα» στην Ουάσιγκτον. «Είμαστε η μόνη μεγάλη πόλη, η μόνη μεγάλη πρωτεύουσα, ο μόνος μεγάλος τόπος χωρίς θριαμβευτική αψίδα, μια όμορφη θριαμβευτική αψίδα», ισχυρίστηκε. «Ένα όπως αυτό στο Παρίσι, όπου έχουν το μεγάλο και όμορφο τόξο. Το ονομάζουν Arc de Triumph, και πολύ σύντομα θα έχουμε ένα στην Ουάσιγκτον. Η κατασκευή θα ξεκινήσει στο άμεσο μέλλον».

Διασκεδάζοντας το λαό

Όλα αυτά, βέβαια, θα μπορούσαν να μην είναι τόσο ανησυχητικά αν εξετάζονταν μεμονωμένα.

Αν τα δούμε όμως σε ένα πλαίσιο πολιτικής αναταραχής, η μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης σε πατριωτικά θεάματα και αθλητικούς διαγωνισμούς δεν είναι ουδέτερη επιλογή. Αντίθετα, συνιστά μια στρατηγική που υποβαθμίζει τα πραγματικά διακυβεύματα και μετατρέπει την πολιτική σε σκηνικό εντυπώσεων.

Με την οικονομία να φθίνει αισθητά, την υπόθεση Έπσταϊν να «κρέμεται» πάνω απ’ το κεφάλι του, τις γεωπολιτικές εντάσεις να αναφλέγονται (βλ. Βενεζουέλα) και την δημοτικότητα του να πλήττεται σημαντικά, ο Τραμπ φαίνεται να χρησιμοποιεί μία κλασσική τακτική των αυταρχικών καθεστώτων: Την τέχνη του αντιπερισπασμού.