Τουρισμός

Ο κορονοϊός και οι “μαυραγορίτες” του Τουρισμού

Ο κορονοϊός και οι “μαυραγορίτες” του Τουρισμού

Ποιοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κρίση και να διαλύσουν την τοπική οικονομία

Η άκρατη και ανελέητη εκμετάλλευση που ανθίζει εν μέσω κρίσεων από μερικούς για να επωφεληθούν προσωπικά σε βάρος άλλων, είναι γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων. Πρόσφατα παραδείγματα στην ελληνική ιστορία, οι “μαυραγορίτες”-“γερολαδάδες”, που ενώ κόσμος πέθαινε στους δρόμους από την πείνα, κατάφεραν με τον τρόπο τους όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να κάνουν περιουσίες -κυριολεκτικά- πάνω στα πτώματα!

Μια τέτοια, όμοια, σύγχρονη κατάσταση φαίνεται πως ζουν στον τουριστικό κλάδο το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν στο zarpanews.gr επιχειρηματίες των Χανίων που δραστηριοποιούνται στον χώρο.

Οι μεγάλες εταιρίες και οι πράκτορες, βλέποντας την αδυναμία που παρουσιάζουν οι άλλοτε κραταιές τουριστικά περιοχές, έχουν αρχίσει το στενό μαρκάρισμα με νέες προτάσεις και αλλαγές σε συμφωνίες με τις τουριστικές δομές, που θα ανταποκρίνονται στα «νέα δεδομένα» της αγοράς.

Θα πει κανείς όμως, ότι αυτοί οι ίδιοι επιχειρηματίες καλοδέχονταν τους μεγάλους τουριστικούς κολοσσούς και σε πολλές περιπτώσεις έκλειναν και αποκλειστικές συμφωνίες μαζί τους, για να “πολεμήσουν” τον… δίπλα ώστε να επωφεληθούν σαν άτομα μόνο και όχι συνολικά σαν τόπος, οικονομία, αγορά… Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, οι εταιρίες έχουν μπει και ως εταίροι για να ανοίξουν ή να αναβαθμιστούν οι δομές.

Εν μέρει όλα αυτά ισχύουν… «Δεν ήξερες, δε ρώταγες;», θα αναρωτηθούν πολλοί… Σωστό και αυτό… Παρόλαυτα, οι τωρινές συνθήκες είναι διαφορετικές. Μιλάμε για μια παγκόσμια κρίση που μεταβάλλει όλη την διεθνή αγορά με αχαρτογράφητες συνέπειες στις ζωές όλων…

Κι όμως, οι κολοσσοί αυτοί δε φαίνεται να καταλαβαίνουν από τέτοια. Επιθυμούν να αυξήσουν την δυναμική και επικυριαρχία τους, πάση θυσία… Στις έγγραφες επαφές που έχουν με τους πελάτες-συνεργάτες τους στην τοπική κοινωνία, οι νέοι όροι που βάζουν για τη φετινή αλλά και την επόμενη (!) σεζόν, είναι αυτό που λέμε «τα δικά μου, δικά μου και τα δικά σου, δικά μου».

Πρόταση (sic) συνεργασίας, προς ξενοδόχους, όπως μας μεταφέρθηκε, μεταξύ άλλων περιλαμβάνει και τις εξής προϋποθέσεις:

  • Οι κάθε είδους δεσμεύσεις του «Ξενοδόχου» προς τον «τουριστικό πράκτορα» και οι προπληρωμές μας για τη σαιζόν 2020 ακυρώνονται, αλλά η αποκλειστικότητα του «Ξενοδόχου» προς τον «τουριστικό πράκτορα» παραμένει.
  • Η ανάκτηση των προπληρωμών θα αντισταθμιστεί 100% από την τιμολόγηση μέσα στο 2020, ενώ σε περίπτωση που δεν υπάρχει επαρκής τιμολόγηση για την ανάκτηση των εκκρεμών ποσών που ήταν να ανακτηθούν, αυτά θα καταστούν επιστρεπτέα στο τέλος του 2020.
  • Σε περίπτωση που αυτός ο συμψηφισμός δεν οδηγήσει σε πλήρη επιστροφή, έως το τέλος της θερινής περιόδου 2020, ο «Ξενοδόχος» θα επιστρέψει τις προκαταβολές, μέσω τραπεζικής μεταφοράς εντός 30 ημερών μετά το τέλος της θερινής περιόδου 2020. Και τα δύο μέρη συμφωνούν περαιτέρω, ότι το σχέδιο πληρωμής και ανάκτησης για οποιεσδήποτε σεζόν μετά τη θερινή περίοδο 2020, θα επαναδιαπραγματευθούν.
  • Επιπλέον, ο Ξενοδόχος θα παρέχει στον «τουριστικό πράκτορα» προσφορές/εκπτώσεις που θ’ αντικατοπτρίζουν το νέο επίπεδο τιμών για υπηρεσίες διαμονής στις αγορές προέλευσης και τον προορισμό για τις σαιζόν 2020 και 21 αντίστοιχα.
  • Τέλος, ο ξενοδόχος θα δώσει στον «τουριστικό πράκτορα» τους πιο ανταγωνιστικούς εμπορικούς όρους ή θ’ αρχίσει εκ νέου διαπραγματεύσεις εάν παρέχει καλύτερους εμπορικούς όρους σε τρίτους.

Ο «Ξενοδόχος», με βάση τα παραπάνω που περιμένει να δει τι όροι λειτουργίας θα εκδοθούν, ξέρει ότι ακόμα κι αν του επιτραπεί να μείνει Ξενοδόχος, θα πρέπει να περιμένει να δει ποιοι θα καταφέρουν να φτάσουν στο νησί. Είναι ανάγκη να ξέρει από τώρα ότι θα «πάρει ότι του δώσουν, άραγε»;

Ζητούν (ίσως και το “απαιτούν” θα ταίριαζε στην περίπτωση) τα “φιλέτα”, τα καλύτερα, όλα δηλαδή, χωρίς παράλληλα να εγγυώνται για το παραμικρό και μάλιστα νίπτουν τας χείρας τους για ότι προκύψει.