Διεθνής Ασφάλεια

Η ισραηλινή ανησυχία για το τουρκικό Ναυτικό και πως αυτή επηρεάζει το πρόγραμμα των φρεγατών

Η ισραηλινή ανησυχία για το τουρκικό Ναυτικό και πως αυτή επηρεάζει το πρόγραμμα των φρεγατών

«Εκτόπισμα» και ισχύς πυρός οι μόνες λύσεις για το ΠΝ

Ανησυχούν οι Ισραηλινοί  για την ισχύ του τουρκικού Ναυτικού, καθώς μ ελέτη του πανεπιστημίου της Χάιφα κατατάσσει το  τουρκικό Ναυτικό ως το ισχυρότερο στην ανατολική Μεσόγειο.

Στη μελέτη του ιδρύματος «Στρατηγικής ανάλυσης και ναυτικής ισχύος» του Πανεπιστημίου της Χάιφα αφού αναδεικνύεται η θέση του τουρκικού Ναυτικού ως το πιο ισχυρό της ανατολικής Μεσογείου, αναφέρεται πως το Τελ Αβίβ πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό σε ότι αφορά τον «εν δυνάμει» κίνδυνο που μπορεί να παρουσιάσει για το Ισραήλ μελλοντικά, η τουρκική ναυτική υπεροχή.

Σύμφωνα με τον πλοίαρχο Shlomo Guetta, του ισραηλινού ιδρύματος μελετών «η Άγκυρα ναυπηγεί ένα Ναυτικό με χαρακτηριστικά περιφερειακής δύναμης το οποίο θα μπορεί να πραγματοποιεί επιχειρήσεις σε μεγάλη απόσταση από τις βάσεις του»

Παράλληλα αναφέρεται ότι η συνεχώς ισχυροποίηση του τουρκικού Ναυτικού θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από το Τελ Αβίβ ως εν δυνάμει μελλοντική απειλή, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα ναυπήγησης έξι σύγχρονων υποβρυχίων type 214.

Έτσι, όπως αναφέρουν οι Ισραηλινοί η Τουρκία θα διαθέτει 12 με 14 σύγχρονα υποβρύχια κάτι που παρέχει στην Τουρκία, ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα έναντι του Ισραήλ.

Παράλληλα γίνεται αναφορά σε όλα τα τουρκικά ναυπηγικά προγράμματα, όπως η ναυπήγηση των φρεγατών κλάσης “I”, των φρεγατών TF-2000, του σκάφους αμφίβιων επιχειρήσεων TCG Anadolu και του δεύτερου TCG Trakya που πρόκειται να ακολουθήσει, των έξι νέων ανθυποβρυχιακών αεροσκαφών ATR-72 ASW και πολλών ακόμη μικρότερων προγραμμάτων, όπως βέβαια και τα τουρκικά σχεδία για την ναυπήγηση ενός αεροπλανοφόρου.

Η ισραηλινή ανησυχία, έτσι όπως περιγράφεται στην έκθεση, σίγουρα απευθύνεται στην ισραηλινή ηγεσία και στο πως βλέπει τις τουρκικές φιλοδοξίες για επικράτηση στην ανατολική αλλά και κεντρική Μεσόγειο. Το γεγονός αυτό έχει θορυβήσει εξίσου και την Αίγυπτο η οποία παρέλαβε πολύ πρόσφατα και τη δεύτερη φρεγάτα της FREMM.

Η επιδίωξη της Τουρκίας είναι  ξεκάθαρη: Θέλει τον πλήρη  γεωπολιτικό έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής της Μεσογείου. Γι’ αυτό διακηρύσσουν συνεχώς ότι η Μεσόγειος είναι «τουρκική λίμνη»|. Εξ ου και το |νέο-οθωμανισμός». . Αναπολούν και επιχειρούν να ανασυστήσουν σε επίπεδο επιρροής αρχικά -και κανείς δεν ξέρει μελλοντικά-  τον παλιό οθωμανικό χώρο.

Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα η οποία καθημερινά αντιμετωπίζει την τουρκική επιθετικότητα, η οποία έχει πλέον εξελιχθεί σε  ναυτική αλαζονεία, έχει ένα πρόγραμμα απόκτησης τεσσάρων φρεγατών. Εάν το πρόγραμμα προχωρήσει η επιλογή θα πρέπει να αφορά ακριβώς αυτό: Ένα ΠΝ το οποίο δεν θα χαρακτηρίζεται από ¨εσωστρέφεια» και αυτοπεριορισμό σε ρόλο ακτοφυλακής, αλλά ένα Ναυτικό που θα περιφρουρήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα νότια της Κρήτης και μέχρι την Κύπρο.

Και αυτό δεν μπορεί να γίνει με επιλογές τύπου σκαφών παράκτιας περιπολίας, όπως η αμερικανική πρόταση των MMSC.

Το ΠΝ θα χρειαστεί «εκτόπισμα» και ισχύ πυρός. Μόνο έτσι θα μπορέσει  να αντιμετωπίσει τα «αυτοκρατορικά» σχέδια της Τουρκίας. Ας μη γελιόμαστε: Η απόφαση για τις φρεγάτες, είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα εξοπλιστικό  πρόγραμμα. Θα επηρεάσει συνολικά  την ελληνική στρατηγική και τη θαλάσσια ισχύ της χώρας μας.