«Τα παιδιά δεν είναι καλά» – Η Gen Z παραμένει στο παιδικό δωμάτιο και ξοδεύει όλο και λιγότερο

Οι καλύτεροι συγκάτοικοι πληρώνουν το στεγαστικό δάνειο στο σπίτι που μένεις, σε αφήνουν να ζεις δωρεάν, γεμίζουν το ψυγείο και συνήθως τους αποκαλείς… «Μαμά» και «Μπαμπά».

Η νέα τάση στις χώρες της Δύσης, θέλει τους ενήλικες της Gen Z, μετά την αποφοίτηση από το Λύκειο ή το Πανεπιστήμιο, αντί να ξεκινούν τη δική τους ζωή, να παραμένουν στο παιδικό τους δωμάτιο.

Αυτό δεν έχει όμως μόνο επιπτώσεις στα άτομα της Gen Z, αλλά και στην ευρύτερη οικονομία.

Έκθεση, με τίτλο «Τα παιδιά δεν είναι καλά», περιγράφει πώς χάνονται 12 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως επειδή οι νεότεροι άνθρωποι ξοδεύουν λιγότερα για στέγαση, μεταφορές και φαγητό ζώντας στο οικογενειακό σπίτι.

Η Gen Z παραμένει στο παιδικό δωμάτιο

Περίπου ένας στους τρεις ενήλικες της Gen Z στις ΗΠΑ ζουν με τους γονείς τους.

Αντίστοιχα υψηλό είναι και το ποσοστό στην Ευρώπη. Στη Νότια και Ανατολική Ευρώπη υπερβαίνει το 40% και φτάνει έως και το 69% σε ορισμένες χώρες , ενώ αισθητά πιο χαμηλό είναι το ποσοστό στη  Δυτική και Βόρεια Ευρώπη.

Σε ότι αφορά στη χώρα μας, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία το 45% των νέων εξακολουθεί να ζει με την οικογένειά του.

Αναλυτικότερα, οι περισσότερες σκανδιναβικές χώρες έχουν ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά νέων που ζουν με τους γονείς τους μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Οι περισσότεροι κάτοικοι αυτής της περιοχής ηλικίας 25-34 ετών προτιμούν να ζουν χωριστά.

Το ποσοστό των νέων ενηλίκων που ζουν με τους γονείς τους στην Ευρώπη. Πηγή φωτό: voronoiapp.com

Στη Δυτική Ευρώπη, η κατάσταση είναι παρόμοια: το ποσοστό των νέων που διαμένουν στο σπίτι των γονιών τους είναι σχετικά χαμηλό, κυμαινόμενο από 11% στην Ολλανδία έως 40% στην Ιρλανδία.

Ταυτόχρονα, στη Νότια και Ανατολική Ευρώπη, το ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο, συχνά ξεπερνώντας το 40%.

Ιδιαίτερα υψηλές τιμές καταγράφονται στα Βαλκάνια, όπου σε ορισμένες χώρες περίπου το 60% των νέων συνεχίζουν να ζουν με τους γονείς τους. Η

Ηγέτης μεταξύ αυτών είναι το Μαυροβούνιο, όπου το επίπεδο αυτό φτάνει το 69%.

Για λόγους σύγκρισης, στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταξύ των πολιτών ηλικίας 25-34 ετών, η συμβίωση με τους γονείς είναι περίπου 19,2%.

«Τα παιδιά δεν είναι καλά»

Η Γενιά Ζ δεν είναι καλά. Αυτή είναι η επίσημη διάγνωση της Oxford Economics, μετά από μια εις βάθος ανάλυση των οικονομικών προοπτικών της γενιάς.

Πράγματι, η αγορά εργασίας, σε συνδυασμό με τα εμπόδια που προκαλούνται από την έλλειψη προσιτής στέγασης και τη χαμηλή αύξηση των μισθών, σημαίνει ότι οι νεότεροι εισερχόμενοι στην αγορά εργασίας θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν «μακροπρόθεσμα σημάδια».

Αλλά οι προοπτικές για τη Γενιά Ζ δεν επηρεάζουν μόνο αυτά τα νεαρά άτομα. Έχουν ευρύτερες επιπτώσεις στην οικονομία στο σύνολό της.

Μια νέα έκθεση της Oxford Economics όχι μόνο αποκαλύπτει το επίπεδο δραστηριότητας που χάνεται επειδή η Γενιά Ζ δεν μπορεί να εισέλθει στην αγορά εργασίας, αλλά και το κόστος που συνεπάγεται η συνέχιση της διαβίωσης με τους γονείς τους και η μείωση της κατανάλωσης ως αποτέλεσμα.

Η έκθεση, με τίτλο «Τα παιδιά δεν είναι καλά», περιγράφει πώς χάνονται 12 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως επειδή οι νεότεροι άνθρωποι ξοδεύουν λιγότερα για στέγαση, μεταφορές και φαγητό ζώντας στο οικογενειακό σπίτι.

Οι επιπτώσεις στην οικονομία

Μια προσέγγιση στην αγορά εργασίας χωρίς ή με χαμηλά διακυβεύματα σημαίνει επίσης ότι η Γενιά Ζ δεν ενεργεί στην οικονομία με τον ίδιο τρόπο που ενεργούσαν οι προηγούμενες γενιές στην ίδια ηλικία.

Για παράδειγμα, χωρίς δουλειά, οι νεότεροι συχνά δεν έχουν τα οικονομικά μέσα για να μετακομίσουν από το σπίτι των γονιών τους και να αρχίσουν να πληρώνουν οι ίδιοι το ενοίκιο, τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και τα είδη παντοπωλείου.

Oι νέοι εργαζόμενοι της Gen Z βιώνουν μια παράταση της εξάρτησης από την οικογένεια που δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαιότητα

«Εκτιμούμε ότι υπάρχουν ένα επιπλέον εκατομμύριο νέοι ενήλικες ηλικίας 22-28 ετών που ζουν στο σπίτι με τους γονείς τους, σε σύγκριση με τις τάσεις πριν από την πανδημία», λέειο η αναπληρώτρια οικονομολόγος Grace Zwemmer, προσθέτοντας ότι έρευνα από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Νέας Υόρκης υποδηλώνει ότι η σχετική επιβάρυνση στις δαπάνες των ΗΠΑ ανέρχεται σε 12 δισεκατομμύρια δολάρια.

Ίδιοι λόγοι σε Αμερική και Ευρώπη

Οι λόγοι για τους οποίους οι Gen Z εξακολουθεί να μένει στο πατρικό της σπίτι, είναι κοινοί, τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένας από τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν τις προοπτικές για τη Γενιά Ζ είναι η αγορά εργασίας, όπου το ποσοστό προσλήψεων παρουσιάζει πτωτική τάση από το 2022 και τώρα βρίσκεται στο 3,2%, πολύ κάτω από τον ιστορικό μέσο όρο του και στο ίδιο επίπεδο με το ποσοστό κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

«Για τους νέους εργαζόμενους, η κατάσταση της αγοράς εργασίας είναι το πιο σημαντικό κομμάτι του παζλ κατά τον προσδιορισμό της συνολικής οικονομικής υγείας, καθώς αυτά τα άτομα δεν είχαν την ευκαιρία να συσσωρεύσουν πλούτο», γράφει επίσης Grace Zwemmer, σύμφωνα με το Fortune.

«Οι νέοι εργαζόμενοι είναι πιο ευάλωτοι σε οικονομικές υφέσεις και μια αδύναμη αγορά εργασίας μπορεί να έχει διαρκή αρνητικό αντίκτυπο στην αύξηση των μισθών και στις δυνατότητες κέρδους», λέει.

Στην Ευρώπη, σύμφωνα με στοιχεία από το Eurofound οι νέοι Ευρωπαίοι ζουν περισσότερο χρόνο στο πατρικό τους, κυρίως λόγω της στεγαστικής κρίσης.

Η αύξηση των ενοικίων και των τιμών των ακινήτων έχει ξεπεράσει την αύξηση του εισοδήματος, καθιστώντας την ανεξάρτητη διαβίωση μη προσιτή.

Οι χαμηλοί μισθοί για τους νέους εργαζόμενους καθιστούν δύσκολη την κάλυψη του ενοικίου και άλλων εξόδων διαβίωσης (μια επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ είναι πονοκέφαλος για κάθε νέο άνθρωπο που πληρώνει ενοίκιο, λογαριασμούς και έξοδα κίνησης), αναγκάζοντας πολλούς να παραμείνουν στο σπίτι για να επιβιώσουν.

Οι πολιτικοί σφυρίζουν αδιάφορα

Οι ευρωπαϊκές χώρες αλλά και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ποικίλες πολιτικές σχετικά με τις αυξήσεις ενοικίων και την ακρίβεια που όπως όμως αποδεικνύεται δεν είναι ικανές να σταματήσουν την τάση που έχει έχει δημιουργηθεί με τους νέους να εγκαταλείπουν το πατρικό τους σπίτι σε μεγάλη ηλικία.

Οι πολιτικοί παρά τις επισημάνσεις τόσο σε ότι αφορά στο ηθικό κομμάτι, όσο και στο οικονομικό, εξακολουθούν να σφυρίζουν αδιάφορα.

Μέχρι τότε τα άτομα της Gen Z είναι αναγκασμένα να ζουν κάτω από συνθήκες που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να τις αποκαλέσει κάποιος φυσιολογικές.