Θλίψη για την απώλεια της θρυλικής τραγουδίστριας και ειδώλου της κάντρι μουσικής.
Η θρυλική τραγουδίστρια και τραγουδοποιός και είδωλο της κάντρι μουσικής Ντόλι Πάρτον πέθανε σε ηλικία 80 ετών.
Ο ανιψιός της, Μπράιαν Σίβερ, ανακοίνωσε την είδηση σε βίντεο που ανέβασε στο Instagram στις 25 Αυγούστου.
«Το όνομά μου είναι Μπριν Σίβερ, γιος της Κάσι Πάρτον, και σήμερα εκπροσωπώ τις οικογένειες Πάρτον και Όουενς, ανακοινώνοντας τον θάνατο της θείας μου, Ντόλι Ρεμπέκα Πάρτον Ντιν, αδελφής, Σις και Γκράνι για μία γενιά και Τζίτζι για την επόμενη», λέει στο βίντεο. «Αυτή η ανακοίνωση μέσω βίντεο είναι κάτι που η Ντόλι μου ζήτησε να κάνω πριν από χρόνια, πριν ακόμη μπορέσω να συνειδητοποιήσω πλήρως ότι κάποτε θα γινόταν πραγματικότητα. Ως επικεφαλής της ασφάλειάς της για περισσότερες από δύο δεκαετίες — έναν ρόλο που πριν από εμένα είχε ο πατέρας μου, Λάρι — έχω φανταστεί το βάρος αυτής της στιγμής, αλλά δεν το είχα νιώσει πραγματικά μέχρι τώρα».
Ο Σίβερ πρόσθεσε: «Είναι τιμή, μια τιμή αναμεμειγμένη με απόλυτη υπερηφάνεια και μεγάλη θλίψη. Όμως η θλίψη ανήκει σε εμάς, όχι στη Ντόλι. Η Ντόλι έζησε μέσα στο φως και βρίσκεται στην αγκαλιά του Ιησού, όπου σίγουρα την υποδέχτηκαν ο Καρλ, οι γονείς της και αμέτρητοι άλλοι που την παρακολουθούσαν και λαχταρούσαν να τη συναντήσουν στους ουρανούς».
Η Πάρτον μοιράστηκε μια ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας της την Παρασκευή 21 Αυγούστου, αναγνωρίζοντας την πρόσφατη επιδείνωσή της μετά τον θάνατο του συζύγου της, Καρλ Ντιν, τον Μάρτιο του 2025.
«Όπως έχω μοιραστεί σε μηνύματα μέσω βίντεο καθ’ όλη τη διάρκεια του περασμένου έτους, αντιμετωπίζω κάποια προβλήματα υγείας, στα οποία απλώς δεν έδωσα σημασία όσο φρόντιζα τον Καρλ. Ξέρετε, δεν είναι η πρώτη φορά που χρειάστηκε να διαχειριστώ κάτι τέτοιο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, έμεινα εκτός δράσης για αρκετούς μήνες εξαιτίας γυναικολογικών προβλημάτων, ενώ εκείνη την περίοδο πάλευα και με το βάρος μου, οπότε δεν είναι ότι δεν έχω περάσει δύσκολες στιγμές με την υγεία μου», δήλωσε η Πάρτον στο PEOPLE.
Πρόσθεσε: «Όμως νομίζω ότι επειδή ζούμε σε έναν κόσμο 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα πάντα διογκώνονται με τρόπους που δεν συνέβαιναν πριν από χρόνια. Συνήθιζα να αστειεύομαι λέγοντας ότι ήμουν η Βασίλισσα των Ταμπλόιντ, αλλά τώρα υποθέτω ότι μπορώ να πω πως είμαι η Βασίλισσα της Τεχνητής Νοημοσύνης των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης! Σοβαρά, όμως, παρόλο που ακόμη αναρρώνω, συνεχίζω να δουλεύω! Με ξέρετε — όπως έχω πει πολλές φορές — έχω ονειρευτεί τόσο πολύ τον εαυτό μου μέσα σε μια γωνία και εξακολουθώ να έχω τόσα πολλά πράγματα που θέλω να πετύχω, οπότε θα συνεχίσω να δουλεύω όσο μπορώ, για να δω τα πάντα να παίρνουν ζωή».
Με μια σπουδαία καριέρα που διήρκεσε δεκαετίες, η Πάρτον είναι η εμπορικότερη γυναίκα καλλιτέχνις στην ιστορία της κάντρι μουσικής, έχοντας πουλήσει περισσότερα από 160 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως. Το ντεμπούτο άλμπουμ της ήταν το Hello, I’m Dolly του 1967 και στη συνέχεια κυκλοφόρησε μια σειρά από μεγάλες επιτυχίες, μεταξύ των οποίων τα «I Will Always Love You», «9 to 5» και «Jolene».
Ποια ήταν η Ντόλι Πάρτον
Η Πάρτον γεννήθηκε στο Πίτμαν Σέντερ του Τενεσί το 1946. Είχε 11 αδέλφια και η οικογένεια ήταν φτωχή. «Στην πραγματικότητα δεν λιμοκτονούσαμε ποτέ, αλλά μερικές φορές δεν είχαμε αρκετό φαγητό για να χορτάσουμε», είχε δηλώσει στο PEOPLE το 1977. Σε ηλικία 6 ετών άρχισε να παίζει την πρώτη της κιθάρα και να τραγουδά στην εκκλησία του παππού της. Άρχισε να γράφει τραγούδια έναν χρόνο αργότερα.
Παρότι ως ενήλικη ήταν γνωστή για τη λαμπερή και εντυπωσιακή εμφάνισή της, είχε πει στο PEOPLE το 2003 ότι, μεγαλώνοντας, «είχα φακίδες και ένα κενό ανάμεσα στα δόντια μου. Όλα ήταν χειροποίητα ή ρούχα που είχαμε πάρει από άλλους. . . . Πάντα ήθελα να είμαι πιο όμορφη. Άρχισα να περιποιούμαι τον εαυτό μου. Ήθελα τα ρούχα μου στενά, το μακιγιάζ μου έντονο, τα νύχια μου μακριά, τα χείλη μου κόκκινα. Μου άρεσε πολύ όλο αυτό». Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η εντυπωσιακή εμφάνισή της προσέλκυσε ιδιαίτερη προσοχή, όμως η ίδια ήταν πάντα η πρώτη που έκανε χιούμορ με αυτό.
Μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο, μετακόμισε στο Νάσβιλ το 1964. Έπαιζε σε κλαμπ και έγραφε τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες. Είχε δηλώσει στο PEOPLE το 2012: «Τα τραγούδια μου με έβγαλαν από τα βουνά και με πήγαν παντού όπου ήθελα να πάω». Η μεγάλη της ευκαιρία ήρθε όταν ο σταρ της κάντρι Porter Wagoner την προσέλαβε ως συνεργάτιδά του στην εκπομπή The Porter Wagoner Show. Εκείνος τη βοήθησε να εξασφαλίσει δισκογραφικό συμβόλαιο, όμως οι πρώτες επιτυχίες της ήταν όλες ντουέτα με τον συμπρωταγωνιστή της.
«Πάντα θα είμαι μουσικός της κάντρι, γιατί είμαι κορίτσι της επαρχίας», είχε δηλώσει στο PEOPLE το 1975. «Το στιλ μου είναι η ψυχή μου και τα συναισθήματά μου. Θα πω στον κόσμο μέσα από τα τραγούδια μου αυτά που δεν θα έλεγα ούτε στη μητέρα μου».
Το 1971, είχε την πρώτη της επιτυχία που έφτασε στο Νο. 1 των country charts με το «Joshua». Το «Coat of Many Colors», που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, έφτασε στο Νο. 4. Στη συνέχεια, το 1973, κυκλοφόρησε το «Jolene», το οποίο ανέβηκε στο Νο. 1 των country charts και μπήκε επίσης στο Billboard Hot 100.
Η Πάρτον σταμάτησε να εμφανίζεται στην τηλεοπτική εκπομπή το 1974 και έγραψε το «I Will Always Love You» ως αποχαιρετισμό στον δημιουργικό της συνεργάτη, Γουάγκονερ. «Όταν ήρθε η ώρα να φύγω, η κατάσταση δεν ήταν καθόλου καλή. Έτσι πήγα σπίτι και εκείνο το τραγούδι απλώς μου ήρθε. Το επόμενο πρωί τού είπα: “Έτσι αισθάνομαι”. Δάκρυα κυλούσαν στο πρόσωπό του», είχε δηλώσει στο PEOPLE το 2012.
Το τραγούδι έφτασε δύο φορές στην κορυφή των country charts, όμως έγινε τεράστια επιτυχία όταν η Γουίτνεϊ Χιούστον το ηχογράφησε για την ταινία του 1992 The Bodyguard.
Η Πάρτον είχε μιλήσει στο PEOPLE το 2015 για την πρώτη φορά που άκουσε στο ραδιόφωνο την εκδοχή του τραγουδιού από τη Χιούστον. «Ήταν κάτι παγκόσμιο. Ήταν σε μια ταινία· ήταν στο Νο. 1. Σκέφτηκα: “Ουάου. Εγώ έγραψα αυτό το μικρό τραγούδι”», είπε. «Τότε ήταν που συνειδητοποίησα την αξία μου ως τραγουδοποιού. Σκέφτηκα: “Αυτό είναι το χάρισμά μου και θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ με αυτό”».
Αλλά και ο ύμνος της pop κουλτούρας: «9 to 5» (1980). Το κομμάτι γράφτηκε για την ομώνυμη ταινία «9 to 5» στην οποία πρωταγωνίστησε και η ίδια. Είναι το πιο γνωστό της pop-crossover κομμάτι, ένας διαχρονικός, ξεσηκωτικός ύμνος για την καθημερινότητα των εργαζομένων που έφτασε στο Νο1 των charts.