Και τους δύο τελειόφοιτους συνδέει η έλξη για το διάστημα. Ο Μάνος σκοπεύει να ξεκινήσει με σπουδές φυσικομαθηματικών και να συνεχίσει με αστροφυσική ενώ ο Βαλάντης θα σπουδάσει βιολογία με στόχο να εξειδικευθεί στην αστροβιολογία. Μιλώντας στο protothema.gr μοιράζονται τις εμπειρίες τους όχι μόνο από τη μαθητική τους πορεία αλλά και τους στόχους, τα όνειρά τους για το μέλλον.
Ένα παιδί που «πάντα ασχολούνταν με το διάστημα», χωρίς καν να θυμάται το αρχικό ερέθισμα, είναι ο Μάνος. «Από τα απλά παιδικά βιβλία, όσο μεγάλωνα εμπλούτιζα τη βιβλιοθήκη μου με πιο επιστημονικές εκδόσεις. Αγόρασα κι ένα τηλεσκόπιο, ασχολούμαι συστηματικά – αν και ερασιτεχνικά», λέει.
Εκτός από την αστροφυσική, τη φυσική και τα μαθηματικά, το «σύμπαν» του Μάνου περιλαμβάνει και τη μουσική: «Παίζω πιάνο εδώ και 9 χρόνια, το αγαπώ πολύ. Άλλωστε, η μουσική και τα μαθηματικά βρίσκονται πολύ κοντά. Μάλιστα, σκοπεύω να παίξω στην αποφοίτηση την 14η σονάτα του Μπετόβεν – είναι πολύ απαιτητική αλλά είναι η αγαπημένη μου».
Πρώτος μεγάλος σταθμός του Μάνου, ήταν η μετάβαση στο Ανατόλια, ύστερα από την επιτυχία του στις εισαγωγικές εξετάσεις της Α’ Γυμνασίου. «Από τη μικρή αυλή του σχολείου της γειτονιάς, βρέθηκα στο γιγαντιαίο κάμπους, στην αρχή σαν χαμένος αλλά γρήγορα προσαρμόστηκα», θυμάται. Η νέα πραγματικότητα ήταν γεμάτη ευκαιρίες – όμιλοι, διαγωνισμοί, MUN (μοντέλα προσομοίωσης των Ηνωμένων Εθνών), διεθνή προγράμματα. «Ήταν σημαντικό που μπορούσαμε να ξεφεύγουμε από το στενό πλαίσιο των μαθημάτων», σημειώνει για να προσθέσει: «Στα 15, πήγα μόνος μου στην Αμερική, στη Βοστώνη, για πέντε εβδομάδες, προκειμένου να λάβω μέρος σε ένα πρόγραμμα μαθηματικών. Ήταν ένα πολύ μεγάλο βήμα για μένα να φύγω από το σπίτι και μία φοβερή εμπειρία! Την επόμενη χρονιά, συμμετείχα σε ένα πρόγραμμα κοσμολογίας στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, ενώ την περσινή χρονιά ανέλαβα την ευθύνη του ομίλου αστροφυσικής στο σχολείο – κάθε εβδομάδα έπρεπε να προετοιμάζω το ανάλογο υλικό για τις παρουσιάσεις, να οργανώνουμε αστροπαρατήρηση».
Οι γονείς του Μάνου θυμούνται πως οι πρώτες ενδείξεις φάνηκαν από νωρίς: «Από Τρίτη-Τετάρτη δημοτικού, μας ρωτούσαν οι δάσκαλοι τι σκοπεύει να κάνει στο γυμνάσιο», αναφέρει η μητέρα του, περιγράφοντας ένα παιδί όχι μόνο με αντίληψη αλλά και μεγάλη αγάπη για τη μάθηση. «Την απόφαση να λάβει μέρος στις εξετάσεις του Ανατόλια, έλαβε την περίοδο της πανδημίας. Από τη στιγμή που ξεκίνησε να φοιτά, είδαμε μία άνθηση στο παιδί – εκμεταλλεύτηκε όλες τις ευκαιρίες που του προσφέρθηκαν, μέχρι το Χονγκ Κονγκ πήγε», λέει.
Αν και έχει ήδη γίνει δεκτός στην Ecole Polytechnique στο Παρίσι για προπτυχιακές σπουδές Μαθηματικών και Φυσικής – προς το παρόν περιμένει απάντηση για την προοπτική χορήγησης υποτροφίας από το πανεπιστήμιο – ο Μάνος βρίσκεται στην κορύφωση της προετοιμασίας για τις Πανελλήνιες εξετάσεις, στις οποίες, επίσης, σκοπεύει να συμμετάσχει. «Θα ήθελα πάρα πολύ να πάω στη Γαλλία, είναι η πρώτη μου επιλογή», λέει ο ίδιος, έχοντας εξασφαλίσει μία θέση εκεί. Οι μεταπτυχιακές σπουδές στην Αστροφυσική, είναι για τον ίδιο μονόδρομος, καθώς είναι εκείνο που τον ενδιαφέρει περισσότερο. Και μετά; «Αν και δεν είμαι από εκείνους που λένε ‘φεύγω και ρίχνω μαύρη πέτρα πίσω μου’, γνωρίζω ότι ο κλάδος της αστροφυσικής είναι αρκετά περιορισμένος στην Ελλάδα. Πάντως, σε καμία περίπτωση δεν είμαι αυτό το ‘να φύγω και να μην ξαναγυρίσω’», δηλώνει με τη μητέρα του να τον συνοδεύει με τις ευχές της: «Ως γονείς, ευχόμαστε να έχει ψυχική υγεία, δύναμη και τύχη. Τα υπόλοιπα, θα βρεθούν στο δρόμο του».
Στο μεταξύ, η καθημερινότητά του Μάνου Φιλιππίδη παραμένει γειωμένη: εκτός από την αστροφυσική και τη μουσική, φίλοι, βόλτες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, μπόουλινγκ και… κύβοι του Ρούμπικ. «Ο μέσος όρος μου είναι κοντά στα 20 δευτερόλεπτα, άλλοι είναι καλύτεροί μου», αναφέρει.
Με στόχο το διάστημα από διαφορετικό μονοπάτι
Ακολουθώντας μία διαφορετική διαδρομή μέσα από το πρόγραμμα του Διεθνούς Απολυτηρίου (ΙΒ), που παρακολούθησε, ο επίσης τελειόφοιτος μαθητής και υπότροφος του Ανατόλια, Βαλάντης Σισμανίδης, στοχεύει να ασχοληθεί με το διάστημα, μέσα από σπουδές Αστροβιολογίας.
Μαθητής Προτύπου σχολείου αρχικά, ξεκίνησε νωρίς να «χτίζει το προφίλ» του: εθελοντισμός σε καταφύγια ζώων, προσφορά εργασίας σε συσσίτια, συμμετοχές σε διεθνείς διαγωνισμούς και ερευνητικά προγράμματα. «Χαρακτηριστικά αναφέρω, ένα πρόγραμμα διάρκειας ενάμιση μήνα στον Καναδά, όπου συμμετείχα πέρσι, κάναμε έρευνα επάνω σε βακτήρια ανθεκτικά σε αντιβιοτικά, μελετώντας τις μεταλλάξεις».
Αν και κάπως ανατρεπτική η απόφασή του, ο Βαλάντης επέλεξε να σπουδάσει στην Ιαπωνία, στο Nagoya University, όπου έγινε δεκτή η αίτησή του, καθώς πρόκειται για χώρα με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη τεχνολογία. «Σκοπεύω να ακολουθήσω σπουδές Βιολογίας, να συνεχίσω με Θαλάσσια Βιολογία και έπειτα, με Αστροβιολογία, η οποία μοιάζει πολύ με τη θαλάσσια», αναπτύσσει τα μελλοντικά του σχέδια. Το πρόγραμμα είναι αγγλόφωνο, ωστόσο σκοπεύει να παρακολουθήσει μαθήματα ιαπωνικής γλώσσας όσο βρίσκεται εκεί.
«Στη συνέχεια, στόχος μου είναι να εργαστώ σε μία διαστημική εταιρεία – ιδανικά στο International Space Station (ISS), όπου τώρα εξερευνούν τα φεγγάρια του Δία και του Κρόνου – επάνω στο αντικείμενο της αστροβιολογίας, δηλαδή της βιολογίας του διαστήματος. Αλλά αυτό, πολύ αργότερα… προς το παρόν, ονειρεύομαι».
Όσο για το πανεπιστήμιο, στο οποίο πρόκειται να φοιτήσει ο Βαλάντης, εξηγεί ότι η υποτροφία που διεκδικεί είναι για το σύνολο των τετραετών σπουδών περίπου 50.000 ευρώ: «Το ίδιο το πανεπιστήμιο με πρότεινε ως υπότροφο στην Ιαπωνική κυβέρνηση, η οποία και θα αποφασίσει σχετικά έως τον Αύγουστο. Εάν καταφέρω και εξασφαλίσω την υποτροφία, θα μου καλύπτουν τα δίδακτρα και επιπλέον, θα μου δίνουν περίπου 100.000 γιεν, δηλαδή γύρω στα 600 ευρώ το μήνα, για στέγη, διατροφή κλπ., που είναι αρκετά για την πόλη που θέλω να πάω – στο Τόκυο θα ήταν πολύ πιο ακριβά. Επομένως, αν και έχω κατοχυρώσει τη θέση μου στο Ίδρυμα, τώρα περιμένω να δω τί θα γίνει με την υποτροφία. Κατά 90% τα παιδιά που προτείνονται, παίρνουν την υποτροφία … αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Στη χειρότερη, θα είναι καλυμμένα τα δίδακτρα από το κράτος και θα πρέπει η οικογένειά μου να καλύπτει τα μηνιαία έξοδα διαμονής μου», εξηγεί ο ίδιος.
Η επιλογή του Βαλάντη δεν ήταν εύκολη, καθώς χρειάστηκε να καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια για να συλλέξει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τις σπουδές του. «Οι γονείς μου δεν είχαν εμπειρία ή γνώσεις ούτε για το ΙΒ, ούτε για τα υπόλοιπα. Μάλιστα, φοβόντουσαν στην αρχή, ειδικά όταν έφυγα μόνος μου για τον Καναδά… Μετά, όταν κατάλαβαν ότι πρόκειται για εξαιρετικές ευκαιρίες για μένα, δεν είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα. Με υποστήριζαν. Και ποτέ δεν γύρισαν να μου πουν ‘μην πας’. Το αντίθετο!».
Για τους υψηλούς στόχους, που έθεσε από νωρίς στη ζωή του, αναφέρει πως πηγή έμπνευσης αποτέλεσε η μητέρα του: «Η μαμά μου δούλευε στο ΙΚΑ, δεν είχε τελειώσει κάποιο πανεπιστήμιο. Σχετικά πρόσφατα, πριν 6-7 χρόνια δηλαδή, έδωσε πανελλαδικές, πέρασε Νηπιαγωγών για να ανέβει στη δουλειά της, έκανε ένα μεταπτυχιακό και τώρα προσπαθεί να κάνει το διδακτορικό της – κι όλα αυτά, με δύο παιδιά και η ίδια να δουλεύει. Όλο αυτό το ταξίδι της, ενέπνευσε κι εμένα να προσπαθήσω περισσότερο».
Παράλληλα, όμως, με την κοπιαστική διαδρομή του ώστε να ανταποκρίνεται στο απαιτητικό πρόγραμμα, ο Βαλάντης δεν παραλείπει να συναντά τους φίλους του, να πηγαίνουν για πεζοπορία στο βουνό, να παρακολουθεί ταινίες, να διαβάζει βιβλία – «πρόσφατα, κάναμε με τα παιδιά και μία ταινία μικρού μήκους, ανέβηκε και στο YouTube. Γενικά, προσπαθώ να ισορροπήσω με νορμάλ πράγματα….», σχολιάζει.
Ο Βαλάντης δεν παραλείπει να αναφερθεί στην απομάκρυνση από την οικογενειακή εστία, που συνεπάγονται οι επιλογές του: «Δεν είναι εύκολο να φύγω από την οικογένειά μου. Αλλά είναι μια θυσία που πρέπει να γίνει – ό,τι κάνω, είναι για να κυνηγήσω το όνειρό μου», καταλήγει.
ΠΗΓΗ protothema.gr