Η πρόεδρος της «Ελπίδας» και Πρέσβειρα καλής θελήσεως της UNESCO Μαριάννα Βαρδινογιάννη έζησε μια κινηματογραφική ζωή με στόχο πάντα την προσφορά.
«Θυμάστε την ημέρα που σας έγινε πρόταση να ασχοληθείτε με την UNESCO;» ρωτάει την Μαριάννα Βαρδινογιάννη σε πρόσφατη συνέντευξη, για το περιοδικό Gala, η δημοσιογράφος Μαρία Λεμονιά
«Πώς θα μπορούσα να την ξεχάσω; Ήταν το 199, ήδη είχα δημιουργήσει το Ίδρυμα για το Παιδί και την Οικογένεια και την ΕΛΠΙΔΑ και συνεργαζόμουν στενότατα με την πρώην πρώτη κυρία της Γαλλικής Δημοκρατίας και αγαπημένη μου φίλη, Αν Αϊμόν Ντ’ Εστέν, με επίκεντρο τα παιδιά. Είχαμε συμμετάσχει σε πολλές δράσει στη Γαλλία και την UNESCO και συνεργαστήκαμε με τον τότε γενικό διευθυντή κ. Φεντερίκο Μαγιόρ, για την προστασία της παιδικής αθωότητας. Είχαμε μια εξαιρετική συνεργασία και μια σχέση βαθιάς αλληλεκτίμησης, η οποία οδήγησε στην τιμητική πρόταση να ενταχθώ στην οικογένεια της UNESCO. Είδε σε μένα όπως μου είχε πει, “…μια Ελληνίδα με το βλέμμα της στραμμένο στον κόσμο”. Δεν ξεχνώ τα λόγια αυτά τα οποία καθόρισαν και τον τρόπο που λειτουργώ ως Πρέσβης Καλής Θελήσεως» απαντάει αυτή.
Photo: NDP
«Πιστεύω πολύ στις γυναίκες»
Η Μαριάννα Βαρδινογιάννη ήταν ταγμένη στο όραμα της, ενώ το πολύτιμο έργο της είχε αναγνωριστεί πριν μερικά χρόνια από τον ΟΗΕ με το βραβείο «Nelson Mandela».
Το 2020 είχε μιλήσει στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ1 και τη δημοσιογράφο Αντριάνα Παρασκευοπούλου με αφορμή την Επέτειο των 2.500 χρόνων από τη Μάχη των Θερμοπυλών και τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Μίλησε για το μεγάλο ανθρωπιστικό έργο που πραγματοποιήθηκε με τα κονδύλια του Ιδρύματος για το Επετειακό Έτος, τονίζοντας πως «από την αρχή στο επίκεντρο των Επετειακών Εκδηλώσεων τέθηκε ο Άνθρωπος».
Η Μαριάννα Βαρδινογιάννη ανακοίνωσε παράλληλα και τη συμμετοχή της, μέσα από το ομώνυμο Ίδρυμά της στην «Πρωτοβουλία 1821-2021» των σημαντικότερων Ιδρυμάτων στην χώρα. «Αγαπώ βαθιά την πατρίδα μου. Πάνω από όλα είμαι Ελληνίδα και προσπαθώ πάντοτε να είμαι παρούσα, όποτε μου ζητηθεί», σημείωσε χαρακτηριστικά, ενώ προανήγγειλε πως θα συμβάλει στη διεθνή προβολή της εθνικής αυτής επετείου μέσα από τη διοργάνωση εκδηλώσεων στην έδρα της UNESCO στο Παρίσι, αλλά και στην έδρα του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη.
Μίλησε επίσης για την πανδημία και την ανάγκη δωρεάν διάθεσης του εμβολίου για την οποία αγωνίζεται μέσα από τις διεθνείς επαφές της, τονίζοντας πως η «υγεία δεν είναι προνόμιο για τους λίγους, αλλά βασικό ανθρώπινο δικαίωμα».
Με αφορμή την πρόσφατη αναγνώριση του έργου της από τον ΟΗΕ με το Βραβείο «Nelson Mandela», αλλά και από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον «Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Ευποιΐας», η κυρία Βαρδινογιάννη μίλησε για τις γυναίκες στη σύγχρονη κοινωνία, λέγοντας: «Πιστεύω πολύ στις γυναίκες. Πάντοτε πίστευα και αγωνίζομαι για να έχουν ίσες ευκαιρίες. Στον τομέα αυτό έχουμε ακόμα πολύ δρόμο βέβαια να διανύσουμε. Είναι όμως μια μάχη που αξίζει να τη δώσουμε γιατί όταν πετυχαίνουν οι γυναίκες, τελικά πετυχαίνουν οι ίδιες οι κοινωνίες μας».
Photo: NDP
Η δική της ελπίδα
«Θυμάστε κάποια συγκινητική ιστορία από τη διαδρομή σας στην “Ελπίδα”» είναι μία επόμενη ερώτηση της δημοσιογράφου Μαρίας Λεμονιά για το περιοδικό Gala.
«Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω ένα μόνο περιστατικό μέσα στα 30 χρόνια της Ελπίδας, κατά τα οποία ήμουν και είμαι πάντα παρούσα. Γνωρίζω τα παιδιά με το μικρό τους όνομα, είμαι στο πλευρό των οικογενειών σε καθημερινή βάση. Το πιο δυνατό συναίσθημα είναι εκείνο που γεμίζει την καρδιά μου κάθε φορά που ένα παιδί φεύγει υγιές από το νοσοκομείο μας και συνεχίζει τη ζωή του. Είναι στιγμές που δύσκολα περιγράφονται με λόγια. Πώς να βάλω σε λέξεις το συναίσθημα που ένιωσα όταν ο Παναγιώτης, το πρώτο μεταμοσχευμένο μας παιδί, παντρεύτηκε και εγώ ήμουν η κουμπάρα; Ή το συναίσθημα που ένιωσα όταν η Έφη, που έχασε το πόδι της δίνοντας τη μάχη ενάντια στον καρκίνο, κατάφερε να γίνει πρωταθλήτρια Ελλάδας στην ξιφασκία με αμαξίδιο και μου παρέδωσε το μετάλλιο της; Ή όταν ο μικρός μου Στέλιος βγαίνοντας από το Νοσοκομείο, μου τηλεφώνησε να με προσκαλέσει στο χωριό του στην Καστοριά δίνοντάς μου ακριβείς οδηγίες πώς να πάω να βρω το σπίτι του; Δεν ξεχνώ μια ημέρα, όταν πρόσφατα βρέθηκα στο Νοσοκομείο μας, που είδα ένα μικρό αγοράκι να κλαίει. Ανήσυχη το πλησίασα για να μάθω τι συμβαίνει και μου εξήγησε πως μόλις είχε λάβει το εξιτήριο για να επιστρέψει στο σπίτι του. “Εγώ όμως δεν θέλω να φύγω από εδώ. Η αγάπη και η στοργή από όλους εδώ με έκαναν να νιώσω πως το Νοσοκομείο αυτό είναι το σπίτι μου!”. Οι στιγμές αυτές είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός, βαθιά φυλαγμένος στην καρδιά και στην ψυχή μου» απάντησε η πρόεδρος του Ογκολογικού Νοσοκομείου Παίδων «Ελπίδα», το οποίο εγκαινιάστηκε και άνοιξε για το κοινό στις 14 Οκτωβρίου του 2010.
Έκτοτε αποτέλεσε στόχο ζωής της Μαριάννας Βαρδινογιάννη, η φροντίδα παιδιών με καρκίνο.
«Στόχος μας είναι 4 στα 4 παιδιά να καταφέρουμε να σώζονται. H αγάπη μου για το παιδί είναι τόσο δυνατή που μετατρέπεται σε πείσμα. Κι εκεί που οι άλλοι βλέπουν σκοτάδι, εγώ βλέπω φως. Και δεν ησυχάζω μέχρι να λάμψει αυτό το φως στη ζωή των παιδιών» συμπλήρωσε.
Η τελευταία της συνέντευξη με τον Τάσο Τρύφωνος
ΠΗΓΗ in.gr