Ολυμπιακός: Η ενενηντάλεπτη πίεση σε κάθε ματς είναι επιστήμη, όχι απλά καλή φυσική κατάσταση

Το γκολ του Μουζακίτη ήταν αυτό που έκρινε το τέταρτο Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός της σεζόν. Αλλά σε ένα γενικότερο πλαίσιο, το ματς οι Πειραιώτες το πήραν επειδή έμειναν πιστοί στο πλάνο. Οι παίκτες του Μεντιλίμπαρ έκαναν ξανά… stick to the plan, λοιπόν, και στο τέλος δικαιώθηκαν.

Είναι πάρα πολύ σωστό και λογικό αυτό που γράφεται και λέγεται από χθες, παντού. «Μπράβο στους γυμναστές του Ολυμπιακού για τη φυσική κατάσταση των παικτών». Μπράβο τους, ναι. Οι ερυθρόλευκοι παίζουν στα κόκκινα σε κάθε ματς, με ένα βαρύ πρόγραμμα τριών διοργανώσεων και καταφέρνουν να «πνίγουν» τον αντίπαλο με την ατελείωτη πίεσή τους σε παίκτες-χώρο-μπάλα.

Και εννοείται, χωρίς «πνευμόνια» αυτό δεν μπορεί να υποστηριχθεί. Αλλά δεν είναι μόνο η φυσική κατάσταση. Είναι πολλά, πολλά παραπάνω και ο Μεντιλίμπαρ τα δουλεύει από την πρώτη μέρα του στο Ρέντη. Από τις 11 Φεβρουαρίου, πριν έναν χρόνο.

Η πίεση είναι φιλοσοφία

Το να βρει μια ομάδα έτοιμη, σε ό,τι αφορά το ρόστερ της, εννοείται πως βάζει πολλές δυσκολίες στο έργο ενός προπονητή. Δεν έχει τους παίκτες που θέλει για να υπηρετήσει στο 100% το πλάνο του και πρέπει να έρθει ένας κάποιος… συμβιβασμός.

Και η ομάδα του Ολυμπιακού που κατέκτησε το Κόνφερενς Λιγκ δεν είχε ούτε έναν ποδοσφαιριστή που να διάλεξε ο Μεντιλίμπαρ. Τους βρήκε όλους ήδη στο Ρέντη. Λέγαμε, όμως, στο τέλος της σεζόν, πέρυσι, ότι οι ερυθρόλευκοι παίζουν το ποδόσφαιρό του; Το λέγαμε και ήταν αλήθεια. Πρώτο παράσημο.

Τι ορίζεται ως ποδόσφαιρο Μεντιλίμπαρ; Φυσιολογικά επίπεδα κατοχής, γρήγορες αντεπιθέσεις με πρώτο και βασικό πασέρ τον τερματοφύλακα, πίεση για άμεση ανάκτηση της μπάλας στα τέσσερα τέταρτα του γηπέδου.

Το τελευταίο, που είναι και το βασικό, θέλει θεμέλια. Και ο Ολυμπιακός τα είχε, απλώς δεν είχε χτίσει πάνω τους.

Πάμε στα τεχνικά. Το να πιέσει ο φορ σου το ένα στόπερ, ο δεύτερος επιθετικός σου το άλλο στόπερ και τα εξτρέμ σου τα αντίστοιχα μπακ του αντιπάλου, αυτόματα φέρνει την επιθετική τετράδα ψηλά στο γήπεδο. Αναγκαστικά, τα δύο οχτάρια (Μουζακίτης-Ντάνι Γκαρθία π.χ.) θα ακολουθήσουν, έξω από την περιοχή. Επίσης αναγκαστικά, η άμυνά σου θα ανέβει πάνω από το κέντρο για να είναι κοντά με τις άλλες δύο ζώνες. Ξεκινώντας από πίσω, τι χρειάζεται για να γίνει όλο αυτό επιτυχημένα; Δύο στόπερ να ξέρουν μπάλα, το ένα με ύψος και το άλλο με ταχύτητα.

Τα έχει ο Ολυμπιακός. Ο Κάρμο ψηλά είναι άχαστος και ο Ρέτσος είναι ένας από τους πιο γρήγορους και ταχυδυναμικούς στόπερ στην Ευρώπη. Με στατιστικά, με αποδείξεις, όχι με… το μάτι.

Όταν, λοιπόν θα γίνει το γέμισμα από την αντίπαλη άμυνα που οι μεσοεπιθετικοί του Ολυμπιακού πιέζουν, ο Κάρμο θα είναι εκεί για την πρώτη κεφαλιά, και αν δεν είναι, ο Ρέτσος θα καλύψει με την ταχύτητά του. Αυτός ήταν το κλειδί της περσινής ανεπανάληπτης επιτυχίας. Και αν δεν είναι ο Ρέτσος, εφέτος, στην ενδεκάδα, θα είναι οι επίσης γρήγοροι Μπιανκόν-Πιρόλα.

Γιατί τις περισσότερες φορές, η ατελείωτη πίεση από μία ομάδα μπορεί να αποβεί μοιραία, όχι λόγω της φυσικής κατάστασης. Αλλά λόγω της ευάλωτης αμυντικής λειτουργίας.

Ολυμπιακός: Κέντρο… 2025

Στα του… κέντρου τώρα. Άλλη ομάδα πέρυσι, άλλη ομάδα φέτος, ίδιο πλάνο. Λείπει ο Βιθέντε Ιμπόρα, είναι παρών ο Χρήστος Μουζακίτης. Καμία σχέση ο ένας με τον άλλον.

Ο Ολυμπιακός έχει χάσει σε ύψος και εμπειρία, αλλά έχει κερδίσει έναν καθαρό box-to-box μέσο με πάρα πολλή όρεξη για «δουλειά». Πού θα μαρκάρει μέχρι και μπροστά στον τερματοφύλακά του και θα επιτεθεί μέχρι και το αντίπαλο πέναλτι.

Λίρα εκατό για τον Μεντιλίμπαρ και το ξέρει. Κατά τ’ άλλα, τα συνηθισμένα. Ταχυδύναμη φουλ, αλληλοκαλύψεις, και σύγχρονο κέντρο γεμάτο οχτάρια. Όχι «10», όχι «6». Φουλ του «8», γιατί στο ποδόσφαιρο του 2025 όλοι οι μέσοι είναι οχτάρια.

Ακόμη μία εσωτερική επιλογή Μεντιλίμπαρ που φέρει τη σφραγίδα του και άλλαξε την ρότα της ομάδας, είναι η καθιέρωση του Τζολάκη. Ναι, είναι καλός κάτω από τα δοκάρια, έχει περιορίσει στο ελάχιστο τα λάθη και που και που… πιάνει και κανένα πέναλτι.

Αλλά το βασικό κριτήριο του κόουτς ήταν άλλο. Ο Κρητικός κίπερ των Πειραιωτών είναι άριστος με τη μπάλα στα πόδια και δεν φοβάται να βγει -πολλά μέτρα- έξω από την περιοχή του. Όταν χρειαστεί να καλύψει τα κενά που αφήνει η πίεση των δέκα, θα γίνει ο ενδέκατος και θα το κάνει.

Οπότε δεν είναι τυχαία η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του.

Με λίγα λόγια, το να χτιστεί μία ομάδα που πιέζει σε κάθε ματς επί 90 λεπτά, είναι ολόκληρη… επιστήμη. Δεν είναι μόνο καλή φυσική κατάσταση. Αν ήταν έτσι, θα το βλέπαμε από όλες τις ομάδες. Θέλει γρήγορους ποδοσφαιριστές και ειδικά στα στόπερ και στα χαφ, γιατί αυτοί θα καλύψουν τις τρύπες που θα φέρει το πρέσινγκ.

Για να τελειοποιηθεί αυτό, χρειάζεται και ένας τερματοφύλακας με αυτοπεποίθηση έξω από την περιοχή και με τη μπάλα στα πόδια. Ο Ολυμπιακός τον έχει. Και γι αυτό εδώ και έναν χρόνο, η φιλοσοφία του Μεντιλίμπαρ υπηρετείται στην εντέλεια.