H ανθρώπινη δραστηριότητα έχει αφήσει το αποτύπωμά της σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη, από τα βάθη της Τάφρου των Μαριανών μέχρι τις κορυφές του Έβερεστ. Ωστόσο, επιστήμονες ανακάλυψαν δύο απομακρυσμένες ατόλες στον Ειρηνικό Ωκεανό, οι οποίες φαίνεται να αποτελούν σπάνια εξαίρεση, καθώς διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτες από την ανθρώπινη παρουσία.
Πρόκειται για τις κοραλλιογενείς ατόλες Μπικάρ και Μποκάκ, κοντά στις Νήσους Μάρσαλ, οι οποίες, σύμφωνα με τους ερευνητές, συγκαταλέγονται στα πιο παρθένα οικοσυστήματα που έχουν απομείνει στην ευρύτερη περιοχή, ενδεχομένως και σε ολόκληρο τον κόσμο.
«Η συγκεκριμένη μελέτη παρέχει την πρώτη ολοκληρωμένη οικολογική αποτύπωση των νεοσύστατων Εθνικών Θαλάσσιων Καταφυγίων των ατολών Μπικάρ και Μποκάκ, από τον ουρανό και την ξηρά μέχρι τα μεγάλα βάθη της θάλασσας, αναδεικνύοντας ορισμένα από τα πιο άθικτα οικοσυστήματα που έχουν απομείνει στην περιοχή», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας, δρ Άλαν Φρίντλαντερ, θαλάσσιος οικολόγος στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης.
«Οι Μπικάρ και Μποκάκ δεν αποτελούν απλώς θησαυρούς για τις Νήσους Μάρσαλ, αλλά για ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι ένα δώρο από την κοινότητα της ατόλης Ουτίρικ, η οποία εδώ και δεκαετίες προστατεύει παραδοσιακά και με συνέπεια αυτά τα ευαίσθητα οικοσυστήματα», πρόσθεσε.
Οι δύο ατόλες βρίσκονται στο βορειότερο άκρο των Νήσων Μάρσαλ, σε απόσταση περίπου 116 χιλιομέτρων και 385 χιλιομέτρων αντίστοιχα από την πλησιέστερη κατοικημένη ατόλη, σύμφωνα με την Daily Mail.
Το 2023, η επιστημονική ομάδα πραγματοποίησε εκτεταμένη έρευνα στην περιοχή, εξετάζοντας τη στεριά, τη θάλασσα και τον ουρανό. Οι επιστήμονες κατέγραψαν πληθυσμούς θαλασσοπουλιών, χαρτογράφησαν τη βλάστηση και μελέτησαν τις περιοχές όπου γεννούν οι θαλάσσιες χελώνες, τους κοραλλιογενείς υφάλους και τις κοινότητες ψαριών.
Για να αποκτήσουν μια όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα της βιοποικιλότητας, χρησιμοποίησαν καταδύσεις με αυτόνομο εξοπλισμό, υποβρύχιες βιντεοκάμερες, κάμερες βαθέων υδάτων, ακόμα και ένα υποβρύχιο.
Δύο χρόνια αργότερα, τα ευρήματα της έρευνας συνέβαλαν στη δημιουργία μιας θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής έκτασης 48.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων γύρω από τις δύο ατόλες. Πρόκειται για την πρώτη εθνική θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή των Νήσων Μάρσαλ.
«Αυτές οι ατόλες διαθέτουν εκτεταμένες αποικίες θαλασσοπουλιών, ώριμη αυτοφυή βλάστηση και ενεργές περιοχές ωοτοκίας θαλάσσιων χελωνών», ανέφερε ο δρ Φρίντλαντερ.
Όπως εξήγησε, στην περιοχή καταγράφηκαν επίσης μεγάλη βιομάζα ψαριών στους υφάλους, μεγάλα αρπακτικά είδη, κοραλλιογενείς ύφαλοι στην Μποκάκ, σύνθετα οικοσυστήματα, καθώς και ιδιαίτερα ποικιλόμορφες κοινότητες οργανισμών στα μεγάλα βάθη, πολλές από τις οποίες παραμένουν ελάχιστα γνωστές.
Συνολικά, οι επιστήμονες εντόπισαν στις δύο ατόλες 15 αποικίες θαλασσοπουλιών, στις οποίες επιβεβαιώθηκε ή θεωρήθηκε πιθανή η αναπαραγωγική δραστηριότητα. Παράλληλα, κατέγραψαν τουλάχιστον 266 ομάδες ψαριών των κοραλλιογενών υφάλων, 138 ομάδες ψαριών που ζουν σε μεγαλύτερα βάθη και 79 ομάδες ψαριών των βαθέων υδάτων.
Επιπλέον, εντοπίστηκαν 15 ομάδες αρπακτικών που ζουν σε ανοιχτά νερά, μεταξύ των οποίων καρχαρίες, σαυρίδια και γουάχου. Από τα είδη που αναγνωρίστηκαν, δύο ενδέχεται να είναι άγνωστα μέχρι σήμερα στην επιστήμη.
Οι διαφορές ανάμεσα στις δύο ατόλες
Παρά το γεγονός ότι οι Μπικάρ και Μποκάκ έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά και φιλοξενούν αρκετά από τα ίδια είδη, οι ερευνητές διαπίστωσαν και σημαντικές διαφορές μεταξύ τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αναπαραγωγή των θαλάσσιων χελωνών, η οποία καταγράφηκε σχεδόν αποκλειστικά στην ατόλη Μπικάρ. Εκεί εντοπίστηκαν 132 φωλιές πράσινων θαλάσσιων χελωνών.
Από την άλλη πλευρά, η συνολική βιομάζα των ψαριών των κοραλλιογενών υφάλων ήταν μεγαλύτερη στην Μποκάκ, η οποία χαρακτηρίζεται από υφάλους όπου κυριαρχούν τα κοράλλια.
Η Μπικάρ, αντίθετα, φιλοξενούσε μεγαλύτερη ποικιλία φυκιών.
Η εκτεταμένη καταγραφή των συγκεκριμένων οικοσυστημάτων προσφέρει στους επιστήμονες μια μοναδική ευκαιρία να κατανοήσουν τον τρόπο λειτουργίας τους, υπό συνθήκες ελάχιστης ανθρώπινης παρέμβασης.
«Αποτελούν μερικά από τα καλύτερα οικολογικά συστήματα αναφοράς που διαθέτουμε, προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα τι έχουμε χάσει σε άλλες περιοχές, αλλά και να αποκτήσουμε θεμελιώδεις γνώσεις που είναι απαραίτητες για αποτελεσματικές προσπάθειες προστασίας και αποκατάστασης», σημείωσε ο δρ Φρίντλαντερ.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση των Νήσων Μάρσαλ αξίζει τα εύσημα για την πρόνοια που επέδειξε προστατεύοντας αυτές τις περιοχές με την παγκόσμια σημασία για τη βιοποικιλότητα, όπου η ανθρώπινη δραστηριότητα παραμένει μακριά και τα φυσικά περιβάλλοντα σφύζουν από ζωή.
«Καθώς οι ανθρώπινες δραστηριότητες απειλούν ολοένα και περισσότερο τη βιοποικιλότητα, οι περιοχές που δεν έχουν υποστεί έντονες ανθρώπινες επιπτώσεις αποτελούν ζωτικής σημασίας καταφύγια. Οι μεγάλες θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές λειτουργούν ως οικολογικά συστήματα αναφοράς παγκόσμιας σημασίας, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε τη δομή και τη μελλοντική εξέλιξη των τροπικών ωκεάνιων οικοσυστημάτων», ανέφερε.
Η κλιματική αλλαγή απειλεί ακόμα και τις πιο απομονωμένες περιοχές
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Marine Science, προειδοποιεί ότι, παρά τη μεγάλη απόσταση των δύο ατολών από τους ανθρώπινους πληθυσμούς, τα οικοσυστήματά τους δεν είναι απρόσβλητα από τις ολοένα εντονότερες επιπτώσεις των παγκόσμιων περιβαλλοντικών αλλαγών.
Η άνοδος της θερμοκρασίας των ωκεανών, η λεύκανση των κοραλλιών, η αύξηση της στάθμης της θάλασσας και οι μεταβολές στην παραγωγικότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων επηρεάζουν πλέον ακόμα και τους πιο απομονωμένους τροπικούς υφάλους του πλανήτη.
Οι συνθήκες που κατέγραψαν οι επιστήμονες στις δύο ατόλες αποτελούν ένα ιδιαίτερα σημαντικό σημείο αναφοράς, με βάση το οποίο θα μπορούν να αξιολογούνται οι μελλοντικές οικολογικές μεταβολές.
Όπως εξηγεί η ερευνητική ομάδα, καθώς τα ανέγγιχτα θαλάσσια περιβάλλοντα γίνονται ολοένα και πιο σπάνια, οι ατόλες Μπικάρ και Μποκάκ προσφέρουν μια πολύτιμη ευκαιρία να μελετηθεί ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν τα υγιή τροπικά ωκεάνια οικοσυστήματα.
ΠΗΓΗ newsbeast.gr