ΝΥΤ: Το ιρανικό χτύπημα που διέκοψε την εφοδιαστική αλυσίδα του στόλου των ΗΠΑ

Ένα αφιέρωμα των NYT, υπογραμμίζει την δυσκολία ανεφοδιασμού των αμερικανικών πλοίων τα οποία έχοντας χάσει όλες τις βάσεις υποστήριξης αναγκάζονται να μεταβαίνουν στο νησί – βάση Ντιέγκο Γκαρσία, το οποίο βρίσκεται 2.200 ναυτικά μίλια από την γραμμή ναυτικού αποκλεισμού.

Ένα τυπικό αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ, έχει 5.000 μέλη του πληρώματος τα οποία εργάζονται σε βάρδιες όλο το 24ωρο και χρειάζονται έως και τέσσερα γεύματα την ημέρα. Αν και τα πλοία είναι πυρηνοκίνητα, τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα που απογειώνονται από αυτά καταναλώνουν εκατομμύρια γαλόνια καυσίμου κάθε εβδομάδα. Τα αεροπλανοφόρα συνοδεύονται από την «ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου», πλοία τα οποία πρέπει επίσης να ανεφοδιάζονται με τρόφιμα και καύσιμα.

Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο αεροπλανοφόρα και 12 αντιτορπιλικά στη Μέση Ανατολή που συμβάλλουν στην επιβολή του αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών. Διαθέτουν επιπλέον υποστήριξη από μια ομάδα τριών πολεμικών πλοίων, γνωστή ως «αμφίβια ομάδα ετοιμότητας», η οποία φιλοξενεί μια δύναμη κρούσης των Πεζοναυτών. Συνολικά πρόκειται για 20 πλοία με 20.000 ναύτες και πεζοναύτες.

Πρόκειται για έναν εφιάλτη της εφοδιαστικής αλυσίδας καθώς χρειάζονται 420.000 μερίδες γεύματος και περίπου οκτώ εκατομμύρια γαλόνια καυσίμων κάθε εβδομάδα. Το Πολεμικό Ναυτικό βρίσκεται στην περιοχή εδώ και δεκαετίες και έχει κατασκευάσει αποθήκες εφοδιασμού σε ολόκληρη την περιοχή. Η μεγάλη διαφωνία με τους New York Times είναι μια: πως οι περισσότερες βάσεις ανεφοδιασμού είναι εντός του Περσικού Κόλπου, άρα δεν ήταν από την αρχή εύκολα προσβάσιμες.

Ένα ελικόπτερο Eurocopter AS-332 Super Puma παραδίδει προμήθειες στο κατάστρωμα πτήσεων του USS Abraham Lincoln, κατά τη διάρκεια επιτόπιας ανεφοδιαστικής επιχείρησης με το ανεφοδιαστικό πλοίο του στόλου USNS Henry J. Kaiser, στις 16 Αυγούστου 2026. Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ

Το Ιράν χτύπησε όλες τις ναυτικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή

Το Ιράν κατέστρεψε μια κρίσιμη βάση εφοδιασμού του Πολεμικού Ναυτικού στο Μπαχρέιν στις 28 Φεβρουαρίου, την πρώτη ημέρα του πολέμου, ενώ και άλλα λιμάνια της περιοχής που μπορούν να φιλοξενήσουν αεροπλανοφόρο ή πλοίο ανεφοδιασμού βρίσκονται επίσης εντός της εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, γεγονός που τα καθιστά απρόσιτα.

Κουβέιτ και ΗΑΕ χτυπήθηκαν, όπως χτυπήθηκε ακόμα και η βάση του Ομάν. Το Ιράν δεν δίστασε να χτυπήσει το φιλικό Ομάν, στοχεύοντας όμως την αμερικανική βάση. Όμως στην περίπτωση του Ομάν δεν πρόκειται για αμερικανικές βάσεις, αλλά για βάσεις της Μουσκάτ που επέτρεπαν τον ελλιμενισμό στα αμερικανικά πλοία. Σε αντίθεση με άλλες χώρες το Ομάν δεν επιτρέπει στις ΗΠΑ την διενέργεια επιθέσεων από το έδαφός του.

Παρόλα αυτά τα κέντρα υλικοτεχνικής υποστήριξης και οι πλατφόρμες ανεφοδιασμού των αμερικανικών αεροπλανοφόρων στην ομανική λιμενική πόλη Ντουκμ έγιναν στόχος και καταστράφηκαν σε μια «έντονη και αιφνιδιαστική» επίθεση στις 12 Ιουλίου του 2026.

Τα πλοία ανεφοδιασμού του Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή πρέπει πλέον να διανύουν 2.200 μίλια μέχρι το νησί-βάση στον Ινδικό Ωκεανό, το Ντιέγκο Γκαρσία, για να μεταφέρουν τρόφιμα, καύσιμα και άλλα εφόδια στα πολεμικά πλοία στον Κόλπο του Ομάν και στην Αραβική Θάλασσα.

Η επόμενη πιο κοντινή επιλογή είναι να κατευθυνθούν προς τη Σιγκαπούρη, που απέχει 3.700 ναυτικά μίλια κάτι που απαιτεί από τα πλοία να διέλθουν από το Στενό της Μαλάκκα, έναν πολυσύχναστο εμπορικό διάδρομο. Επειδή ο πόλεμος έχει αποκόψει την πρόσβαση σε κοντινές βάσεις στη Μέση Ανατολή, η μόνη επιλογή είναι να πραγματοποιούνται αποστολές ανεφοδιασμού εν πλω κάθε πέντε ή έξι ημέρες.

Το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln πραγματοποιεί ανεφοδιασμό εν πλω με το πλοίο ανεφοδιασμού στόλου USNS Henry J. Kaiser, στις 16 Αυγούστου 2026. Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ

Πώς γίνεται ο ανεφοδιασμός εν πλω

Αυτή η διαδικασία είναι εν δυνάμει επικίνδυνη, καθώς εκθέτει τόσο το πλοίο που παραλαμβάνει όσο και το πλοίο ανεφοδιασμού σε κίνδυνο. Κατά τη διάρκεια αυτών των αποστολών, και τα δύο πλοία πρέπει να ταξιδεύουν μαζί, διατηρώντας ακριβώς την ίδια πορεία και ταχύτητα. Με τα κύματα, τους ανέμους και τα ρεύματα, αποτελεί πρόκληση να διατηρηθούν τα πλοία ασφαλη σε απόσταση περίπου 50 μέτρων το ένα από το άλλο για ώρες.

Οι ναύτες χρησιμοποιούν όπλο με εκτοξευτή καλωδίων για να εκτοξεύουν συρματόσχοινα από το αεροπλανοφόρο ή το αντιτορπιλικό προς το πλοίο ανεφοδιασμού, συνδέοντας τελικά τα δύο πλοία με ατσάλινα καλώδια. Στη συνέχεια, μέσω αυτών των καλωδίων μεταφέρονται σωληνώσεις καυσίμων και παλέτες με εμπορεύματα. Παράλληλα, ελικόπτερα μεταφέρουν προμήθειες μεταξύ των πλοίων, κουβαλώντας παλέτες με τρόφιμα, ανταλλακτικά και αλληλογραφία σε δίχτυα που κρέμονται από κάτω.

Οι αποστολές αυτών των πολεμικών πλοίων είναι αόριστης διάρκειας επιστρέφουν στην πατρίδα μόνο όταν το αποφασίσουν ο πρόεδρος και ο υπουργός Άμυνας. Ωστόσο, αυτό δεν είναι βιώσιμο.

Η παρατεταμένη ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln, οδήγησε στην συγκέντρωση σκουριά, ενώ έχουν εντοπιστεί και ρωγμές στο κύτος του από κανάλια ανοιχτών πληροφοριών. Δύο Σεπτεμβρίου 2026. REUTERS/Chalinee Thirasupa

Τα 4 αεροπλανοφόρα των ΗΠ είναι στη Δυτική Ασία

Το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει συνολικά μόνο 11 αεροπλανοφόρα και έχει αποστείλει τέσσερα από αυτά στη Δυτική Ασία για τον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Κάποια από τα υπόλοιπα αεροπλανοφόρα βρίσκονται ελλιμενισμένα για μακροχρόνιες επισκευές σε ναυπηγεία και δεν θα μπορούν να αναπτυχθούν ξανά για κάποια χρόνια.

Το αεροπλανοφόρο, το U.S.S. Έιμπραχαμ Λίνκολν, πέρασε 286 μέρες στη θάλασσα σε ανάπτυξη. Υπό κανονικές συνθήκες, ένα αεροπλανοφόρο του Πολεμικού Ναυτικού θα επισκεπτόταν λιμάνι περίπου μία φορά το μήνα για να δώσει στο πλήρωμά του μια σύντομη ανάπαυλα. Στις 20 Αυγούστου, το Λίνκολν αντικαταστάθηκε από το U.S.S. Τζορτζ Ουάσινγκτον και ξεκίνησε το ταξίδι για την βάση του.

Το «Λίνκολν» ελλιμενίστηκε στην Ταϊλάνδη το πρωί της Τετάρτης. Οι ναύτες του θα έχουν μερικές ημέρες άδειας εξόδου στην ξηρά (σ.σ. αναφέρεται πέντε ημέρες), πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους μέσω Ειρηνικού προς τη βάση του αεροπλανοφόρου στο Σαν Ντιέγκο.