Ένα σημείωμα είδα στο FB από ένα αγαπημένο πρόσωπο φίλο μου, τον γιατρό Δημήτρη Φανουράκη.. και σας το μεταφέρω αυτούσιο ως έχει.
“Αγαπητέ φίλε Απόλλωνα Πρόεδρε του Οργανισμού Λιμένος Ηράκλειου γνωριζόμαστε τουλάχιστο 30 χρόνια και έχω το δικαίωμα να σε προσφωνώ με το μικρο σου όνομα .
Στη πόλη μας αυτά τα λίγα που έμειναν μετά την ολική καταστροφή με την ανοχή των κατά καιρούς υπεύθυνων και μπορούμε να αναδείξουμε είναι ο Κουλε και τα Νεώρια ξέρω ότι είναι στη δικαιοδοσία της Αρχαιολογίας αλλά το να φωτιστούν και να αναδειχθούν όχι μόνο της ήμερες που κάτι θα γιορτάζουμε είναι πια επιβεβλημένο.
Στη πόλη με την περισσότερη ηλιοφάνεια σε όλη την Ευρώπη θα μπορούσαμε να φωτίζουμε χωρίς έξοδα όλα μας τα μνημεία σεβόμενοι την αισθητική.
Όλος ο Λιμενοβραχίωνας είναι φωτισμένος και πολύ καλά αλλά το Μνημείο φαντάζει και δεν του πρέπει τέτοια ζωή”
Και ορμώμενος από αυτόν σας λέω ότι χθες βράδυ όπως έπινα το ουζάκι μου σε κάποιο παραλιακό ταβερνάκι το πρόσεξα και είχα την ίδια συζήτηση με την Γυναίκα μου και τον Γιο μου.. λέγοντας τους ότι τέτοιο μνημείο σαν τον Κουλε είναι αμαρτία να μην φωτίζεται, διότι το μόνο φως που το φωτίζει είναι ΜΟΝΟ του φεγγαριού…
