Μιλώντας στο Delphi Economic Forum, ο Εμμανουήλ Καραλής αποκάλυψε προσωπική ιστορία η οποία αφορά την τεράστια πίστη που είχε η μητέρα του σε αυτόν, όταν εκείνος ακόμη δεν πίστευε στον εαυτό του.
Καλεσμένος στο Delphi Economic Forum, ήταν ο Εμμανουήλ Καραλής και αναφέρθηκε στην καριέρα του, σε «δυνατές» στιγμές από τη ζωή του, στην τεχνολογία, αλλά και το πώς μπορούν να χειριστούν την εικόνα τους οι αθλητές προκειμένου να έχουν έσοδα μέσα από τις διάφορες πλατφόρμες.
Μάλιστα ο αθλητής του Ολυμπιακού μοιράστηκε μια προσωπική ιστορία η οποία χαρακτήρισε την καριέρα του και τον έκανε να πιστεύει περισσότερο στον εαυτό του. Το πρόσωπο που κατάφερε να του τονώσει την αυτοπεποίθηση ήταν η ίδια του η μητέρα.
Συγκεκριμένα πριν από το 2024, ο 26χρονος άλτης είχε καταφέρει να ανέβει μόλις μία φορά στο βάθρο κορυφαίας διοργάνωσης, Ανδρών, κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου το 2023 στην Κωνσταντινούπολη (με επίδοση στα 5,80μ.). Όπως εξήγησε ο ίδιος εκείνη την περίοδο και για αρκετό καιρό δεν βρισκόταν σε καλή αγωνιστική κατάσταση. Έτσι οι χαμηλές επιδόσεις του τον είχαν φέρει χαμηλά στην παγκόσμια κατάταξη και παράλληλα τον είχε οδηγήσει σε χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Το 2024 μια κίνηση της μητέρας του Σάρα άλλαξε τα πάντα. Ειδικότερα είδε στον ύπνο της πως ο γιος της θα προκριθεί στο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Γλασκώβη. Χωρίς εκείνη να του το αποκαλύψει, έκλεισε εισιτήρια για τη διοργάνωση. Λίγο πριν τον αγώνα, επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή του Καραλή επιβεβαιώθηκε (υπήρξαν κάποιες ακυρώσεις άλλων αθλητών) και τελικά, ο Έλληνας πρωταθλητής, όχι απλά πήρε μέρος στους αγώνες, αλλά πανηγύρισε και το πρώτο του παγκόσμιο μετάλλιο.
Τα υπόλοιπο από εκείνο το σημείο και ως σήμερα είναι ιστορία. Η πορεία του είναι διαρκώς ανοδική με αποκορύφωμα το 6,17μ. στο τελευταίο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, που έγινε στην Παιανία (28/2/2026), επίδοση που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην ιστορία του άλματος επί κοντώ.
Αναλυτικά όσα είπε ο Εμμανουήλ Καραλής στο Delphi Economic Forum:
«Δεν ήμουν καλά, πηδούσα στα 5.70μ και δεν μπορούσα να ανταγωνιστώ. Ήμουν 18ος-20ος στην κατάταξη και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου περνούσαν δώδεκα. Είχα αποδεχτεί ότι δεν θα πάω. Η μητέρα μου είδε όνειρο ότι θα περάσω στο Παγκόσμιο και είχε κλείσει εισιτήρια χωρίς να έχω προκριθεί. Εγώ δεν το πίστευα. Της έλεγα δεν χρειάζεται… αλλά εκείνη επέμενε.
Μια μέρα πριν τον αγώνα, με παίρνει ο μάνατζερ μου και μου λέει ότι είμαι μέσα. Γυρνάω στην μητέρα μου και της ρωτάω τι έκανε και ότι ελπίζω να μην ακύρωσε το εισιτήριο. Πήγα… και πήρα το πρώτο μου χάλκινο μετάλλιο. Μερικές φορές δεν πιστεύουμε εμείς στον εαυτό μας, αλλά υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που πιστεύουν για εμάς».
Για την αγάπη του κόσμου και τη νοοτροπία των νέων:
«Όλοι οι Έλληνες αγαπάνε πολύ τους αθλητές. Έχω πάρει πολύ αγάπη, ειδικά μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η γενιά μας θέλει να τα κάνει όλα γρήγορα, αλλά ξεχνάει το παρόν. Είναι πολύ σημαντικό να θυμάσαι από πού ξεκίνησες, να θέτεις στόχους και να δουλεύεις σκληρά μέσα σε μια ομάδα».
Για τα social media και το LinkedIn:
«Ο κόσμος θέλει να εμπλέκεται περισσότερο με τον αθλητισμό και τις προσωπικότητες. Εγώ θέλω να βγάζω προς τα έξω αυτό που αισθάνομαι. Έχω σπουδάσει και μάρκετινγκ και πιστεύω ότι οι αθλητές πρέπει να εκμεταλλευτούν τις πλατφόρμες, γιατί η αθλητική καριέρα είναι μικρή.
Είμαι από τους λίγους αθλητές που χρησιμοποιούν ενεργά το LinkedIn. Πιστεύω ότι οι αθλητές μπορούν να βγουν εκτός γηπέδων, να πουν τις ιστορίες τους και να δημιουργήσουν μια πιο ουσιαστική σύνδεση με τον κόσμο».
Για τον ανταγωνισμό με τον Ντουπλάντις:
«Με τον Ντουπλάντις γνωριζόμαστε πάνω από 10 χρόνια, είμαστε πολύ καλοί φίλοι. Έχουμε μεγαλώσει μαζί στα γήπεδα. Τον βλέπω περισσότερο από ό,τι βλέπω την οικογένειά μου. Όταν βλέπεις έναν φίλο σου να πετυχαίνει τόσο μεγάλα πράγματα, σε κάνει κι εσένα καλύτερο.
Αφού το έκανε ο φίλος μου, γιατί να μην το κάνω κι εγώ; Γιατί να μην πάρω κι εγώ χρυσά μετάλλια;».
Για την κληρονομιά του:
«Οι αθλητές πλέον γίνονται και brands και influencers. Πιστεύω σε ένα υγιές influencing. Ο αθλητισμός είναι υγεία και μπορεί να προσφέρει πολλά, ειδικά στα παιδιά.
Όταν τελειώσει η καριέρα μου, τα μετάλλια θα μπουν σε ένα ράφι. Αυτό που θα μείνει είναι οι στιγμές και όσα έχω δημιουργήσει. Αυτό είναι το καλύτερο χρυσό μετάλλιο που θα μπορούσα να έχω».
Τέλος, δεν έλειψε και το χιούμορ, όταν απάντησε σε ερώτηση για το αν ένα ρομπότ θα μπορούσε να γίνει πρωταθλητής:
«Και να μου πάρει τη δουλειά;».