Ολυμπιακός: Η κατάρα της πρώτης θέσης (και άλλες κουταμάρες)

Στο σύγχρονο και ελιτίστικο περιβάλλον της Euroleague -προϊόν που πρόσφατα κοστολογήθηκε περί τα 1,5 δις. ευρώ- κάθε αναφορά σε «κατάρες» «εξορκισμούς» και… δράκους προφανώς σε προσγειώνει ανώμαλα: Είναι παιχνίδι. Και σε κάθε παιχνίδι υπάρχουν ένα σωρό άνθρωποι έτοιμοι να κάνουν δικές τους όλες τις πιθανές δεισιδαιμονίες. Και μην πάει το μυαλό σας απαραίτητα στην κερκίδα. Πρώτο τραπέζι πίστα κάθονται οι περισσότεροι. Προπονητές, αθλητές, media κλπ. Το παράδειγμα του MVP με σιγαστήρα που είχε ο Ολυμπιακός χθες βράδυ στη Λιόν, Ντόντα Χολ λιτό και κατανοητό: «Δεν με τρομάζει η κατάρα» είπε υποδεχόμενος τα μαντάτα που έφεραν τους Ερυθρόλευκους στο Νο 1 της κατάταξης, τρεις στροφές πριν το φινάλε της κανονικής διάρκειας.

Παίζει μια 5ετία (Μονακό, Μπασκόνια) σε αυτό το περιβάλλον ο Αμερικανός άρα μπορεί κάλλιστα να έχει ακούσει τον μύθο, πριν φτάσει στο λιμάνι. Κυρίως όμως βρίσκεται τώρα σε μια ομάδα που αν πρέπει να αναζητήσει έναν τρόπο να… χαλάσει το μυαλό της, θα πρέπει να ανοίξει την πόρτα του πύργου των φαντασμάτων. Διότι κατά τα άλλα το γκρουπ του Γιώργου Μπαρτζώκα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί

Ένα επιβλητικό 15-5 στα τελευταία 20 της διαδρομής. Με την επίθεση του σταθερά πάνω από τους 90 πόντους. Με πολλές λύσεις, διαφορετικούς πρωταγωνιστές όποτε χρειαστεί και σίγουρα με μπόλικο κόπο για να φτάσει ως εδώ σε μια εξοντωτική διαδρομή που την ίδια ώρα απειλεί τον μεγάλο αντίπαλο Παναθηναϊκό σε απόλυτο εκτροχιασμό. Η πρώτη θέση δεν μπορεί να είναι κατάρα διότι από την σεζόν 2016-17 όταν και σταδιακά άλλαξε το format καμία ομάδα δεν τη συνδύασε με την κατάκτηση του τροπαίου. Η πρώτη θέση είναι η επιβράβευση για τη δουλειά τριάντα-σαράντα διαφορετικών ανθρώπων επί επτά-οκτώ μήνες με θέα στην επίτευξη του πρώτου στόχου. Του πλεονεκτήματος της έδρας και των κατάλληλων προϋποθέσεων για τα playoffs που δίνουν το εισιτήριο για το final 4

Εάν και εφόσον τα καταφέρουν οι Ερυθρόλευκοι; Θα πάνε για πέμπτη φορά στη σειρά. Τη σεζόν 2021-22 στο δρόμο για το Βελιγράδι τερμάτισαν δεύτεροι στην κανονική περίοδο πίσω από τη Μπαρτσελόνα. Την επόμενη στο ταξίδι ως το Κάουνας και τον χαμένο από το χέρι του Γιουλ τελικό με τη Ρεάλ ήταν πρώτοι. Την σεζόν 2023-24 ως το Βερολίνο του Παναθηναϊκού, ο Ολυμπιακός έφτασε ολοκληρώνοντας 5ος την διαδρομή της κανονικής διάρκειας. Πέρσι ήταν πρώτος. Και τώρα θα είναι ξανά, αρκεί να κάνει το 3Χ3 ως το φινάλε (7/4 Ρεάλ εντός, 9/4 Χάποελ εκτός, 16/4 Μιλάνο εντός).

Είναι μια ιστορία λοιπόν ότι όποιος τερματίζει πρώτος… δεν. Και είναι και μια άλλη ότι ο Ολυμπιακός απέτυχε να κατακτήσει το τρόπαιο σε τέσσερα σερί F4 που έφτασε και σαν 1ος και σαν 2ος και σαν 5ος . Και είχε τερματίσει τρίτος τη σεζόν 2016-17 όταν έφτασε στον τελικό της Πόλης με τη Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο «Sinan Erdem». «Δεν ξέρω, πρέπει να πάμε όπου μας πηγαίνουν τα παιχνίδια. Θα παλέψουμε όσο πιο σκληρά  στα εναπομείναντα ματς. Αν εντέλει πάρουμε την πρώτη θέση, θα την αξίζουμε στο έπακρο. Όμως ο βασικός μας στόχος ήταν να έχουμε το πλεονέκτημα έδρας. Πιστεύω ότι από το 1 έως το 4 και από το 5 έως το 8, θα υπάρχουν πολύ δύσκολες ομάδες» προσγείωσε στη σφαίρα του ρεαλισμού ο Γιώργος Μπαρτζώκας που χθες βράδυ έγινε ο δεύτερος με 300 ματς Euroleague στον ίδιο πάγκο (πρώτος ο Πάμπλο Λάσο και τα 310 του με την Ρεάλ στο διάστημα 2011-2022).

Έχει μια φιλοσοφία ο κόουτς. Δεν ασχολείται με τους άλλους. Δεν του αρέσει να μπλέκει σε «σενάρια», να «διαλέγει» αντιπάλους κλπ. Αποδεδειγμένα, διότι δόθηκε στην ομάδα του αυτό το ατού τις προηγούμενες σεζόν και δεν ασχολήθηκε. Ξέρει καλά πως το τελευταίο που θα ήθελε είναι να μπλέξει σε ιστορίες με… «δράκους» και «φαντάσματα» τώρα που η σεζόν φτάνει στο φινάλε της. Όπως ξέρει επίσης ότι το τουρνουά έχει μια συγκεκριμένη κλιμάκωση όπου τα χαρακτηριστικά του αλλάζουν. Θες άλλα πράγματα να κερδίσεις το πλεονέκτημα της έδρας. Άλλα για να επιβιώσεις στον πόλεμο των playoffs που μπορεί να σημαίνει 5 ματς σε δέκα βράδια. Και άλλα για να κάνεις τη δουλειά σε ένα τουρνουά φόρμας 48ωρών όπως το F4. Φόρμας δικής σου, αλλά και φόρμας των άλλων

Στην πραγματικότητα η 1η θέση έχει μόνο ένα μειονέκτημα. Με βάση το σύστημα διεξαγωγής όποιος την κατακτήσει θα πρέπει να περιμένει καμιά εβδομάδα παραπάνω από τους άλλους για να πληροφορηθεί αντίπαλο. Με τη λήξη της κανονικής διάρκειας είναι γνωστά τα ζευγάρια 3-6 και 4-5. Στην πρώτη αγωνιστική των play in παίζει ο Νο7 με τον Νο8 για την 7 η θέση άρα ο δεύτερος μαθαίνει αντίπαλο. Και στην δεύτερη υπάρχει ο ηττημένος του 7/8 με τον νικητή του 9/10 που παίζουν για το όγδοο εισιτήριο. Άρα σε σχέση με τους άλλους δεν μπορείς να ξεκινήσεις γρήγορα τη δουλειά έχοντας απέναντι προφίλ αντιπάλου

Και πλεονέκτημα; Πέραν του αυτονόητου, της ψυχολογικής ώθησης δηλαδή που λογικά παίρνει μια ομάδα που κερδίζει ένα ράλι 38 αγωνιστικών; Αυτό ουσιαστικά δεν υπάρχει. Μπορεί ο 1ος Ολυμπιακός να παίξει playoffs πχ με τον 8ο Παναθηναϊκό ή την 8η Μπαρτσελόνα. Και μπορεί ο 3ος Ολυμπιακός να παίξει με πλεονέκτημα κόντρα στη Βαλένθια ή τη Ζαλγκίρις για το εισιτήριο του F4. Είναι τόσο μεγάλος ο ανταγωνισμός που άκρη δεν βγάζεις. Για να λέει ο κόουτς λοιπόν «το επόμενο παιχνίδι» κάτι παραπάνω θα ξέρει. Ρωτήστε και τον Εργκίν Αταμάν που άρχισε να διαβάζει δεξιά και αριστερά ότι η διαβολοβδομάδα που έρχεται δεν θα κρίνει μόνο την κατάταξη των Πράσινων, αλλά ίσως και τη θέση του στον πάγκο…